ในวิถีแห่งพุทธะที่แท้ทุกชีวิตแน่แท้มีแต่ “การให้”


ในสังคมแห่งพุทธะที่ฉันอยู่ทุกวันนี้แค่เอ่ยปากบอก ทุกคนจะกุลี กุจอ ขวนขวาย ให้ด้วยความประณีต
เมื่อวานฉันได้ข่าวว่าที่นี่มี “มะแขว่น” เยอะ (เป็นกระสอบ) จึงจะขอนำมาฝากโยมพ่อที่เป็นโรคความดันสูง
แต่พอโยมรู้กันเท่านั้น ต่างขวนขวายกุลีกุจอ วิ่งไปหาของที่ประณีตที่สุดมาให้

ตอนแรกตั้งใจไว้ว่านำมะแขว่นที่เป็นกิ่งเป็นก้านมาเด็ดมาปั่นเอง
แต่โยมบอกว่ามีโยมหญิงท่านเด็ด ตาก อบ ปั่น และบรรจุแคปซูลไว้แล้ว จะไปนำมาให้
เราก็บอกว่า ไม่เป็นไร เกรงใจเขา เอาแบบเป็นก้าน ๆ มาเลยก็ได้ เดี๋ยวเราจะมาทำเอง เขาก็ไม่ยอม เขาบอกว่าโยมหญิงทำไว้แจกอยู่แล้ว
จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปนำมาหลายร้อยแคปซูลทีเดียว แล้วบอกว่าให้โยมพ่อกินครั้งละสองเม็ด วันละ ๓ เวลา จะช่วยปรับธาตุขันธ์ได้ เหมือนกับที่โยมผู้พันครั้งที่เข้าผ่าตัดบายพาสหัวใจ ก็ไม่ต้องกินยาลดความดันเลย เพราะกินมะแขว่นอยู่เป็นประจำ

ครั้งก่อนตอนที่ฉันเป็นความดันต่ำ โยมหญิงก็เคยให้ “ดีบัว” มาแล้วครั้งหนึ่งจำนวน ๓๐ เม็ด
ดีบัว เป็นไส้ในตรงกลางของเม็ดมัว โยมเขานำมาเม็ดทีละเม็ดแล้วบรรจุใส่แคปซูลไว้ คุณหมอบอกว่า ดีบัว สามารถช่วยขยายหลอดเลือดได้

พร้อมกันนั้น “น้ำใบหญ้านาง” ที่ฝากบอกโยมอุปัฏฐากไว้ว่าคุณหมอสั่งแนะนำให้ฉัน ตอนเช้าลืมตาขึ้นมาเมื่อไหร่ แก้วน้ำใบหญ้านางก็ปรากฏสู่สายตาเมื่อนั้น

ช่วงบ่ายของทุกวัน น้ำผลไม้สด ๆ คั้นพร้อมกรอง บรรจุใส่ขวดแก้วใสหลายสิบขวด ที่บ่งบอกถึงความประณีตบรรจงของผู้ให้ พร้อมทั้งน้อมกายใจมาถวาย

สังคมนี้มีแต่ให้ เพราะสังคมนี้เป็นสังคมแห่งพุทธะ
วิถีสังคมแห่งพุทธะคือ “การให้”...