เงินซื้อสิ่งของเครื่องใช้ได้ แต่อาจจะซื้อความสุขให้ครอบครัวตนเองไม่ได้เสมอไป

ชายหนุ่มเลิกงานและกลับเข้าบ้านช้า ด้วยความเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าและพบว่าลูกชายวัย 5 ขวบรอคุณพ่ออยู่ที่หน้าประตู

ลูก : "พ่อครับ,พ่อผมมีคำถามถามพ่อข้อนึง"

พ่อ : "ว่ามาสิลูก,อะไรเหรอ"

ลูก : "พ่อทำงานได้เงินชั่วโมงละเท่าไหร่"

พ่อ :"ไม่ใช่โกงการอะไรของลูกนี่,ทำไมถามอย่างนี้ล่ะ"พ่อตอบด้วยความโมโหลูก "ผมอยากรู้จริง ๆ พ่อบอกผมเถอะพ่อทำงานได้เงินชั่วโมงละเท่าไหร่"ลูกพูดร้องขอพ่อ "ก็ได้ถ้าจำเป็นจะต้องรู้ละก็ พ่อได้ชั่วโมงละ 50 บาท"

ลูก : "โอ.." ลูกอุทาน แล้วคอตก พูดกับพ่ออีกครั้ง "พ่อครับ ผมอยากขอยืมเงิน 20 บาท"

พ่อกล่าวด้วยอารมณ์ "นี่เป็นเหตุผลที่แกถามเพื่อจะขอเงินแล้วไปซื้อของเล่นโง่ ๆหรือเอาไปเล่นเกมที่ไม่เข้าท่าหรอกเหรอ รีบขึ้นไปนอนเลยนะ แล้วลองคิดดูว่าแกน่ะเห็นแก่ตัวมากชั้นทำงานหนักหลาย ๆ ชั่วโมงทุกวันและไม่มีเวลาสำหรับเรื่องเด็กๆไร้สาระอย่างนี้หรอก"

เด็กน้อยเงียบลง เดินไปที่ห้องแล้วปิดประตูชายหนุ่มนั่งลงและยังโกรธอยู่กับคำถามของลูกชายเค้ากล้าที่จะถามคำถามนั้นเพื่อจะขอเงินได้อย่างไรหลังจากนั้นเกือบชั่วโมงอารมณ์ชายหนุ่มก็เริ่มสงบลงและเริ่มคิดถึงสิ่งที่ทำลงไปกับลูกชายตัวน้อย บางทีเขาอาจจำเป็นต้องใช้เงิน 20 บาทนั้นจริง ๆ และลูกก็ไม่ได้ขอเงินเขาบ่อยนักชายหนุ่มจึงเดินขึ้นไปบนห้องแล้วเปิดประตู

 พ่อ : "หลับหรือยังลูก"

ลูก : "ยังครับ"

พ่อ: "พ่อมาคิดดูเมื่อกี้พ่ออาจทำรุนแรงกับลูกเกินไป นานแล้วนะที่พ่อไม่ได้คลุกคลีกับลูกเอ้า นี่เงิน 20 บาทที่ลูกขอ" เด็กน้อยลุกขึ้นนั่ง "ขอบคุณครับพ่อ" แล้วก็ล้วงลงไปใต้หมอนหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกมา แล้วนับช้า ๆชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็โกรธขึ้นอีกครั้ง  "ก็มีเงินแล้วนี่แล้วมาขออีกทำไม"

ลูก : "เพราะผมมีไม่พอครับ แต่ตอนนี้ผมมีครบแล้ว พ่อครับ ตอนนี้ผมมีเงิน ครบ 50 บาทแล้ว

ผมขอซื้อเวลาพ่อชั่วโมงนึง....พรุ่งนี้พ่อกลับบ้านเร็ว ๆ นะครับผมอยากกินข้าวเย็นกับพ่อ"