ตอนเช้าฟังข่าวเรื่องหมู ฟังแล้วก็รู้สึกว่าเรื่องหมูมันไม่ใช่เรื่องหมู ๆ เมื่อผู้ซื้อก็อยากให้ราคาหมูถูก ผู้ขายก็อยากได้ราคาที่ตัวเองก็อยู่ได้ สรุปว่าเรื่องหมูนี่มันไม่ง่ายเลยน๊ะ ต้องขึ้นกับปัจจัยหลายอย่าง คนเลี้ยง คนขาย คนซื้อ กลไกตลาด อื่น ๆ อีก แต่ก่อนเราชอบเปรียบเรื่องง่าย ๆ ประมาณว่าเป็น "เรื่องหมู ๆ" "หมูในอวย" แต่ตอนนี้เห็นแล้วว่าเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายแล้วล่ะ แถมค่อนข้างแพงอีกต่างหาก (มองในแง่ของผู้ซื้อ แต่ก็ยังเห็นใจคนขายและคนเลี้ยง แม้ราคาเท่าไรก็คงต้องซื้อกิน)
วานนี้นั่งทานข้าวกับน้าสาวซึ่งมีอายุวัยกลาง ๆ บอกว่าอายุเยอะกินผักเยอะ ๆ น่ะดี ย่อยง่าย อย่าไปกินพวกเนื้อ พวกหมูเยอะ เพราะมันแพง สำหรับผู้เขียนเป็นคนทานง่าย มีอะไรก็กินอย่างนั้น โดยปรกติก็เป็นคนชอบทานผักอยู่แล้ว ไม่เดือดร้อน แต่ยังไงก็คงต้องขอกินพวกเนื้อสัตว์บ้างอยู่ดี
ฟังเรื่องหมู ๆ ทำให้นึกไปถึงข้อสอบเมื่อวานก่อน คนออกข้อสอบก็บอกว่าเรื่องหมู ๆ (ข้อสอบง่าย ง่ายมาก ประมาณนั้น) แต่คนทำรู้สึกว่าเป็นเรื่องหมู ๆ จริง แต่เป็นเรื่องหมูในปัจจุบันคือยากส์ เล่นเอาหืดขึ้นคอ (ปล.ผ่านหวุดหวิดจริง ๆ)
การสอบเหมือนเป็นการแข่งขันกับตัวเอง การสอบทำให้เรารู้มากขึ้น พิสูจน์สิ่งที่เรารู้ว่า รู้ผิดหรือถูก และได้เข้าใจและรู้อย่างถูกต้อง มีสิ่งมากมายที่เรายังไม่รู้และที่รู้แต่รู้แบบไม่ถูกก็มีอีกเยอะ... อย่างที่พี่โอ๋เขียนไว้ในบันทึกนี้ล่ะ สำหรับผู้เขียน ..การสอบทำให้เรามีปฏิสัมพันธ์กันในทางพิเศษ เป็นเรื่องวิชาการ +วิชาเกิน แลกเปลี่ยนวิธีคิดง่าย ๆ เข้าใจง่าย เราได้เรียนรู้และเข้าใจวิธีคิดอย่างที่เราคาดไม่ถึง บางคนพูดนานแต่เราไม่เข้าใจ บางคนพูดไม่กี่คำแต่เราเข้าใจ
คราวนี้ใครเปรียบเทียบว่า "เรื่องหมู หมู" ในทรรศนะของผู้เขียนตีความเรื่องหมู ๆ น่ะ เป็นได้ทั้งเรื่องง่ายและยาก แต่ที่แน่ ๆ ค่อนข้างแพงนิ๊ดนึง
