สิ่งที่ได้เรียนรู้จากหนังสือเรื่อง ดอกหญ้าราตรี  คือ ทำให้ข้าพเจ้าได้มองโลกอีกแง่มุมหนึ่งซึ่งอาจจะแตกต่างจากคนกลุ่มหนึ่ง  ปกติบุคคลทั่วไปอาจมองว่าการประกอบอาชีพขายบริการเป็นเรื่องที่เสื่อมทั้งร่ายกาย สังคม จิตใจ แต่ในบางครั้งข้าพเจ้าอาจมองตรงกันข้าม จากที่ข้าพเจ้าได้อ่าน ทำให้ข้าพเจ้าทราบว่าการค้าบริการทางเพศไม่ใช่ แค่ความคึกคะนอง หรือเพื่อแข่งขันกันเฉพาะกลุ่มแต่เขาทำเพื่อเลี้ยงชีพ เพื่อความอยู่รอดของครอบครัว  คนอื่นอาจจะถามว่ามีอาชีพที่สุจริตอีกมากมายทำไมไม่ไปทำ  เขาได้ทำแล้วแต่มันไม่พอใช้ เนื่องจากแฟน (ชาย) ใช้เงินในเรื่องของอบายมุขแล้วประกอบด้วยสิ่งแวดล้อมรอบข้าง เช่น การทำร้ายร่างกายจากฝ่ายชาย การบังคับจิตใจ  ความรัก ความอยู่รอดปลอดภัย จึงทำให้เขาต้องเลือกทางเส้นนี้ และเขาเองก็พยายามหลายทางที่จะหลุดพ้นจากเส้นทางนี้ แต่ฝ่ายชายก็ตามระรานเขาอยู่ตลอดทำให้เขาต้องกลับมาในเส้นทางเดิมทำให้ข้าพเจ้าคิดว่าคงเป็นเวรเป็นกรรมของเขา ทำอย่างไรก็ไม่หลุดพ้นซักที  มีเส้นทางเดินที่ดีมาให้เราได้เดินแล้ว แต่ก็ต้องมีมารมาทำให้เราต้องกลับไปเส้นทางที่เลวร้ายเหมือนเดิม