ปีนี้ต้นวาสนาที่บ้านออกดอกล่าไปหนึ่งเดือนเพราะปกติทุกเดือนธันวาคมของทุกปีจะต้องออกดอกให้เชยชมและได้กลิ่นหอมกันทั่วหน้า เนื่องจากปลูกไว้นอกรั้วบ้านประมาณสามกอและตรงนอกรั้วบ้านเป็นที่ให้คนเดินลัดออกไปสู่ถนนใหญ่จึงได้เชยชมกันทั่วหน้า

       พอผ่านพ้นเดือนธันวาคมเห็นว่าไม่ออกดอกก็ไม่สนใจดูแล้วเพราะไม่อยากไปเร่งเขา ปรากฏว่า พอถอยรถออกจากบ้านสายตาหันไปเห็นเข้าอย่างจัง ดีใจมาก แหม! ยังอุตส่าห์ออกดอกเอาใจเจ้าของ พอออกดอกปุ๊บรู้สึกที่บ้านช่วงนี้กำลังดวงดีขึ้นเป็นระยะ หลังจากเมื่อปลายเดือนธันวาคม รู้สึกดวงไม่ค่อยดีเลย

       แถมต้นบุหง่าส่าหรี่ที่ว่ายืนต้นตาย น้องชายเอามีดจะไปตัดออกแล้วนะ พ่อออกมาบอกว่า รอเดี๋ยวเอาเครื่องตัดดีกว่า ต้นมันใหญ่ ผ่านไปไม่มีวันผู้เขียนก็เอาน้ำแฟ๊บไปราดที่โคนต้นเพราะเห็นว่า ตายแล้วนี่ ฉันจะฆ่าปลวกให้ตายเพื่อเอาต้นไม้อื่นมาลงแทน

       ผ่านไปไม่กี่วัน พ่อเรียกให้ออกมาดู บอกว่า มีใบอ่อนแตกตามกิ่งก้านที่แห้ง โอ้โห! หวิดไปแล้ว ดีใจมากๆ ที่ไม่ตัดออกไปเสียก่อน ขอบคุณทุกอย่างจริงๆ ที่ไม่ตัดสินใจผิดพลาด งานนี้ ผึ้งมีอาหารกินแล้ว หวังว่า ผึ้งยังคงอยู่นะ ช่วงที่ผ่านมาก็นั่งคิดว่าจะหาต้นไม้อะไรมาปลูกทดแทนเพื่อให้ออกดอกเร็วๆ ผึ้งจะได้มีเกสรดอกไม้กิน สงสารที่ต้องออกไปหาเกสรดอกไม้กินไกลๆ ไชโยจริงๆ ค่ะ