บันทึกการเมืองไทย (1)

         บทความเรื่อง Charter 'too weak' to deal with capital   โดยประดิษฐ์  เรืองดิษฐ์   ในบางกอกโพสต์  วันที่ 18 ก.พ.49   เขียนข่าวคำปาฐกถาของ ศ. ดร. ชัยอนันต์  สมุทวณิช   ทำให้ผมเขียนบันทึกย่อตอนนี้
- รัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ.2540   มีข้ออ่อนที่สุดตรงที่เปิดช่องให้ธุรกิจและเงินตรา   เข้ามาปกครองประเทศและใช้อำนาจหาผลประโยชน์ให้แก่ตนเองและพวกพ้อง
- ในประเทศไทยเงินซื้อคนในระดับ สส., สว.,  กรรมการในองค์กรอิสระ (บางคน) ได้
- เชื่อกันว่ามีบางคนใช้การเดินทางไปเยือนมิตรประเทศ   ทำให้บริษัทของตนได้รับผลประโยชน์ในการทำธุรกิจกับประเทศนั้น
- องค์กรอิสระถูกฝ่ายบริหารประเทศเข้าไปทำให้ไม่เป็นอิสระ   และทำงานรักษาผลประโยชน์ของฝ่ายที่มีอำนาจบริหารมากกว่าผลประโยชน์ของประเทศส่วนรวม
- ฝ่ายบริหารดำเนินการอย่างแยบยล   ในการแก้กฎหมาย/เงื่อนไขต่าง ๆ เพื่อเอื้อประโยชน์แก่ธุรกิจของตนและพวกพ้อง   ดร. ชัยอนันต์ถึงกับกล่าวว่าพฤติกรรมแบบนี้จะทำให้ผู้นำในประเทศที่พัฒนาแล้วไม่ได้รับการยอมรับให้ดำรงตำแหน่ง   ผมจึงสะท้อนใจว่าทำไมคนไทยจึงอดทนต่อความชั่วร้ายแบบนี้
- ถ้อยคำอื่น ๆ ในสื่อมวลชนได้แก่  คอรัปชั่นเชิงนโยบาย   ผลประโยชน์ทับซ้อน   ใช้อำนาจรัฐหนุนธุรกิจ   หลีกเลี่ยงภาษี   ปกปิดทรัพย์สิน   อาศัยข้อมูลทางราชการที่เข้าถึงได้โดยอำนาจหน้าที่ของตนไปใช้หาประโยชน์ (เช่นผ่านหุ้นที่ตนหรือพวกพ้องถือครองอยู่)  ตั้งบริษัทจำแลงมาพักโอนรับหุ้น   โอนหุ้นให้บุตรของตนแต่อำนาจจัดการที่แท้จริงยังอยู่ที่ตนเอง   ปกปิดทรัพย์สินในบัญชีแจ้งทรัพย์สิน   ครองงำองค์กรอิสระ
- ผมยิ่งสรุปกับตัวเองชัดเจนขึ้นอีกว่า   มาตรฐานจริยธรรมของคนคนนี้คือถ้าไม่ผิดกฎหมาย   หรือกฎหมายจับไม่ได้ไล่ไม่ทันแล้ว   ทำได้ทั้งนั้นเพื่ออำนาจของตัวเอง

วิจารณ์  พานิช
 18 ก.พ.49