ได้อ่านหนังสือ หลัก 4 สร้างมูลค่าเพิ่มให้กับชีวิต ของคุณสุพจน์ สุขพัฒน์ เห็นว่าดีมีประโยต์ จึงขอลงนำเสนอให้กับผู้ที่สนใจได้รับรู้โดยทั่วกัน...คร๊าบ
บุคคล 4 ประเภท
พฤติกรรม หรือการแสดงออกของคนมีอยู่หลายอย่าง สามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ประเภท ดังนี้
1. รู้แต่ไม่ชี้ คือชอบอมภูมิเก็บไว้คนเดียว บุคคลประเภทนี้ไม่ค่อยมีประโยชน์ต่อสังคม ยิ่งถ้ามีอาชีพเป็นครู คงแย่แน่ ลูกศิษย์จะได้ความรู้น้อย ทำให้ไม่น่าเลื่อมใส และศรัทธา
2. ชี้แต่ไม่รู้ คือบอกส่งเดชทั้งที่ตัวเองไม่รู้ แบบนี้ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ จะทำให้เกิดความผิดพลาดขึ้นได้ เข้าทำนองไม่มีดีจะอวดแต่ชอบอวดดี ชี้โบ๊ชี้เบ๊ กลัวคนอื่นจะว่าไม่เก่งแต่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นอาจเสียหายได้
3. รู้แล้วชี้ คือรู้แล้วบอกให้ทราบ แบบนี้ดีที่สุด เป็นประโยชน์ต่อลูกศิษย์ และบุคคลรอบข้าง ให้วิทยาทาน ชี้ทางบรรเทาทุกข์ ชี้สุขเกษมสานต์ เป็นเข็มทิศชี้นำเส้นทาง และวิธีการดำเนินชีวิต บุคคลแบบนี้อยู่ที่ใดก็จะสร้างความเจริญ ณ ที่นั้น
4. ไม่รู้ไม่ชี้ คือไม่สนใจว่าใครจะเป็นอย่างไร อาจมองได้ว่าเป็นคนรู้ตัวเอง เมื่อไม่รู้ก็ไม่ชี้ แต่ถ้ามองอีกด้านหนึ่งก็อาจจะแปรความหมายว่า เป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ ปล่อยไปตามเรื่องตามราว ตามยถากรรม หาคุณค่าอะไรไม่ได้กับคนประเภทนี้
