ลูกรักของเราตั้งแต่แรกเกิดมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา ผู้เป็นแม่จะต้องหมั่นสังเกตพัฒนาการของลูกรักในทุกช่วงระยะเวลา โดยเฉพาะแรกเกิดถึงประมาณ 3 ขวบครึ่ง เพราะลูกจะมีการเปลี่ยนแปลงพัฒนาการ ไปเรื่อย ๆ ดังนี้
เริ่มแรกด้วยการตอบโต้และรับรู้กับเราว่า ลูกรู้ว่าขณะนี้อยู่คนเดียวหรือมีคนอยู่ด้วย ต่อจากนั้นก็จะพัฒนาการต่อไป มีการสบตากับผู้คนที่พบเห็น แสดงปฏิกริยาตอบโต้ ขยับแขนขาตอบสนอง ร้องไห้ เมื่อรู้สึกไม่ถูกใจ หรือหิว มองสบตาและส่งยิ้มให้เมื่อพอใจ เริ่มปฏิบัติกิจกรรมต่าง ๆ ได้ เช่น หัวเราะ ชันคอ ยิ่มตอบ ไขว่คว้า คว่ำ นั่ง คืบ คลาน เกาะยืน ยืน เดิน และพูด ได้ ซึ่งแล้วแต่ว่า เด็กคนใด จะมีการพัฒนากรเร็วช้าต่าง ๆ กันไปแล้วแต่องค์ประกอบที่แวดล้อม และการเลี้ยงดูมีส่วนสำคัญเป็นอย่างยิ่ง
ความรักที่พ่อและแม่จะต้องมอบให้แก่ลูกรัก เป็นสิ่งสำคัญมาก ผู้เป็นพ่อและแม่จะต้องใส่ใจต่อลูกรักตลอดเวลา ลูกต้องการการสัมผัสจากพ่อและแม่ ลูกจะรู้ว่าสัมผัสของพ่อและแม่ แตกต่างจากบุคคลอื่น ถ้าเราสังเกตดี ๆ จะรู้ได้ว่า เมื่อลูกร้องไห้ เราอุ้ม กอด ลูบไล้สัมผัสไปตามตัวลูก ลูกจะอยู่นิ่ง และหยุดการร้องไห้ มองหน้าเรา บางทีก็ซบไหล่ของเราเหมือนลูกกำลังรับไออุ่นจากตัวพ่อและแม่อย่างมีความสุข และสุดท้ายลูกก็จะหลับในอ้อมอกของเราอยู่บ่อย ๆ
พ่อและแม่จะต้องหาเวลาให้ลูกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ลูกไม่สามารถบอกเราได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเรา ถ้าสิ่งที่เราปฏิบัติให้กับลูกแล้วลูกมีความสุข หมายถึงส่งนั้นตรงความต้องการของลูก แต่สิ่งที่เราปฏิบัติแล้วลูกไม่พอใจ ลูกก็จะมีปฏิกิริยาตอบโต้ทันที เช่น ร้องไห้ ต่อต้าน เป็นต้น
เป็นความคิดที่ดีมาก และต้องปฏิบัติอย่างจริงจัง จึงจะประสบผลสำเร็จ