ระยะนี้หลาย ๆ ที่เริ่มถึงจุดอิ่มตัวการพัฒนาหรือเปล่า เพราะเริ่มถามหาองค์กรมีสุขเป็นอย่างไร ??
เราได้ยินเรื่อง องค์กรแห่งการเรียนรู้ ,องค์กรแห่งความรัก,องค์กรมีสุข,องค์กรที่มีชีวิต เป็นต้น
แล้วที่กล่าวมาทั้งหมดเกิดจากปัจจัยอะไร เหมือนความคิดทางพระพุทธศาสนาหรือเปล่า
เมื่อมีเหตุ ย่อมมีผล
เมื่อผล ย่อมกินได้ อิ อิ อิ (สงสัยเห่าจะกินกะบาลเอาสักวัน)
เหมือนหลาย ๆ ที่รึเปล่า อะไรจะวุ่นวายอยู่แต่เก่าแต่ก่อน ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร
หลายแห่งเมื่อมีการพัฒนา ทำไม ????
เมื่อเราวางระบบคุณภาพที่เข้มแข็งมากขึ้น เราเริ่มสังเกตเห็นความสุขที่ลดลง
ความสุขที่ลดลง เป็นสาเหตุสำคัญ
ที่ทำให้ผลการดำเนินงานของเราลดลง
จะทำอย่างไรให้สมดุล
ระหว่างการมีระบบ และความสุขของคนทำงาน
นำไปสู่ผลการดำเนินงานที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง
"องค์กรไม่ใช่เครื่องจักร ต้องการความรักและความห่วงใย"
(นพ.โกมาตร เริ่มประเด็นใน HA)
*** ฟังดูเหมือนกระบวนการพัฒนา ทำให้คนในองค์กรหมดความสุขหรือลดน้อยลง
เริ่มมีความขัดแย้งในใจ ,องค์กร ,กระบวนการพัฒนา,การประทะคารม วาจา
ปัญหาเหล่านี้ ส่งผลต่อจิตใจบุคลากร
ผู้บริหารพูดอย่าง ลูกน้องพูดอย่าง ทำอย่างไรถึงจะลงเอย ที่ความสมดุล
อัตตา ของแต่ละคนสูง
การเปิดใจ ดีหรือไม่อย่างไร
หลายองค์กร ทำกิจกรรม OD บางแห่งกลับยิ่งแย่กว่าเดิม เกิดความสับสนในการทำงาน ใบลาออกจากตำแหน่งเริ่มมีให้เห็น
เสียงบ่นต่าง ๆ การได้ใจ ไม่ได้ใจ
องค์กรช่างมีชีวิตเสียยิ่ง มีร้อน มีหนาว
แล้วเราจะเอาอะไรมาเยียวยา"ใจ"
การเปิดใจ ยอมรับฟัง อย่างเข้าใจ ความยืดหยุ่น การเอาใจเขามาใส่ใจเรา กัลยาณมิตร การละลายพฤติกรรม ลดอัตตา ลดสิทธิ์ที่ตนพึงมี เพิ่มการทำงานตามหน้าที่+งานประจำให้ดีที่สุด สนองนโยบาย ทำเพื่อพ่อหลวง
" เรามาทำงาน เพื่อประเทศชาติ เพื่อประชาชน เพื่อในหลวง เราเดินเข้ามาไม่ได้ถืออะไรมา ทำไมเราต้องยึดติดตำแหน่ง โต๊ะทำงานก็ไม่ใช่ของเรา พอเราหมดหน้าที่เราก็กลับบ้าน ไม่เห็นมีอะไรเป็นของเรา มีแต่ของหลวง คอมพิวเตอร์ โต๊ะ เก้าอี้ ก็ของหลวง บ้านพักก็ของหลวง เราคือข้าราชการ ข้าราชการก็แปลออกว่าคืออะไร อย่ามัวแต่หลงหัวโขน ที่สังคมคอยให้ เราต้องรู้จักบทบาทและหน้าที่ของเราเสียบ้าง ใช่รู้จักแต่เรียกร้องเอาแต่สิทธิ์ของตัว"
องค์กรมีสุข หรือทุกข์ก็ขึ้นกับคนในองค์กรที่ร่วมกันทำ จงรับผลจากการกระทำของเรา
"เมื่อมีเหตุ ก็ย่อมมีผล ฉันใด ก็ฉันนั้น"
