
วันนี้ขอนำข้อคิดดี ๆ ที่ได้จากการได้พูดคุยกับเพื่อนคนหนึ่งมาฝากนะครับ...
เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนที่เคยทำงานมาด้วยกัน แต่ตอนนี้ลาออกไปทำกิจการส่วนตัวได้ประมาณ 2 ปีแล้วครับ...
ตอนที่ทำงานอยู่ด้วยกันก็มีโอกาสได้พูดคุย แลกเปลี่ยนมุมมองในการดำเนินชีวิตกันอยู่เสมอ ๆ แต่ส่วนมากผมมักจะเป็นฝ่ายนำเสนอมุมมองของผมมากกว่า และเขามักจะนำมุมมองของผมไปปรับใช้ในการดำเนินชีวิตของเขาเสมอ...
ตลอดระยะเวลา 2 ปีที่เขาลาออกไป ปกติก็ได้แค่ทักทายกันธรรมดาเวลา On Msn มาเจอกัน แต่เมื่อคืนได้มีโอกาสพูดคุยกันเชิงลึกมากขึ้นหลังจากไม่ได้พูดคุยกันมานาน...
การพูดคุยกันผ่านทาง MSN เมื่อคืนนั้น ทำให้ผมได้รับมุมมองดี ๆ เป็นมุมมองใหม่ ๆ ที่ทำให้ผมรับรู้ได้ว่าเพื่อนผมคนนี้ เป็นผู้ใหญ่และเข้าใจในมุมมองของชีวิตได้มากขึ้น ที่ผ่านมาเขาบอกว่าเป็นการค้นหาชีวิต และวันนี้ผมก็มั่นใจว่าเขาได้ค้นหาสิ่งที่เขาต้องการจนเจอแล้ว...
หลาย ๆ สิ่งที่เขาพูด ผมรู้สึกว่ามุมมองในด้านต่าง ๆ ของชีวิตเขาเปลี่ยนไป แต่เขาบอกว่าสิ่งเหล่านี้อยู่ในตัวของเขาตลอดเวลา แต่ที่ผ่านมาเขาต้องรักษาบทบาทของเขาไว้ เลยไม่ได้พูดหรือแสดงมันออกมา...
...เขาบอกผมว่าตอนนี้เขามีโลกใบเล็กของเขา ที่ได้จากการเรียนรู้โลกใบใหญ่ของผม...
แต่ผมอยากบอกเขาว่า...โลกใบเล็กตอนนี้ของเขาต่างหากที่ช่วยเติมเต็มโลกใบใหญ่ของผมให้สมบูรณ์ขึ้น...
ผมว่า...บางทีการทำให้โลกของตัวเราเล็กลง มันก็ทำให้เราสามารถเติมเต็มโลกใบนี้ของเราได้ง่ายขึ้นนะครับ...
สวัสดีค่ะ
แวะเข้ามาทักทายค่ะ
แต่ละคนล้วนต่างมุมมอง
ต่างประสบการณ์
การ ลปรร.ซึ่งประสบการณ์เหล่านั้น
เหมือนเราเรียนทางลัด
เพื่อปรับให้เข้ากับโลกของเรา
จะได้ไม่ทำอะไรผิด ๆ ซ้ำ ๆ
หากเราเปิดใจกว้างรับโลกเหล่านั้น
ครับ...คุณเพชรน้อย
...
เห็นด้วยครับ การเรียนรู้ประสบการณ์ของคนอื่น เป็นทางลัดในการดำเนินชีวิตของเรา ชีวิตเราจะได้ไม่ผิดพลาดครับ...
ขอบคุณมากครับที่แวะมาทักทาย...
ขอบคุณมากครับ....
สวัสดีค่ะ คุณนายตรง
มาขยายโลกใบกะจิ๊ด ของตนเองจากบทความของคุณนายตรงค่ะ
เอ สงกะสัยว่า ทำไมหนุ่มเทเลคอม เขียนปรัชญาได้น่าอ่านจัง .. ชอบแว้บมาอ่านค่ะ
.... เสมือน ขยายเส้นขอบฟ้า ...
รักษาสุขภาพนะคะ ปู
ไม่ว่าจะเป็นโลกใบเล็ก หรือใบใหญ่เราต่างเรียนรู้ซึ่งกันและกันครับ หากมีบรรยากาศที่เอื้อด้วยความรัก มิตรภาพ สมานฉันท์ การเรียนรู้นั้นจะมีพลังมากขึ้น
วันที่ ๔ ก.พ.๕๑ นี้ผมจะพาไป ร่วมเรียนรู้กับชุมชนที่ อ.เชียงดาว เชียงใหม่ ที่นั่นโลกของเรา กับโลกของชุมชน จะเชื่อมใจกัน โยงใย ร้อยรัดครับ
เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ แล้วเจอกัน
ครับ...คุณ poo
...
ขอเป็น "นายตรง" เฉย ๆ ดีกว่าครับ ไม่อยากเป็น "คุณนาย" ครับ...
ปลื้มครับที่เขียนแล้วมีคนชอบอ่าน มีกำลังใจเขียนขึ้นอีกเป็นกองเลยครับ...
เข้ามาแลกเปลี่ยน เรียนรู้กันบ่อย ๆ นะครับ จะได้ช่วยขยายเส้นขอบฟ้าของผมเหมือนกัน...
รักษาสุขภาพเช่นกันครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...เพื่อนเอก
...
ยิ่งนับวันยิ่งตื่นเต้นครับ ตอนนี้เริ่มนับถอยหลังแล้วเพื่อน...
คงเป็นการเรียนรู้และประสบการณ์ใหม่ของผมที่กว้างและลึกกว่าที่เป็นอยู่มาก ๆ ครับ...
เรื่องการเตรียมตัวไม่ต้องห่วงครับ พร้อมเสมออยู่แล้ว...
ขอบคุณมากเพื่อน...
สวัสดีค่ะ มาเยี่ยม และขอบอกว่า คิดถึงเสมอ ห่งหายไปทีละนานๆนะคะ อยากให้เขียนบ่อยๆค่ะ
ครับ...พี่ศศินันท์
...
คิดถึงทุกคนที่นี่เหมือนกันครับ...
แต่ถึงจะหายไปนาน แต่เมื่อกลับมาก็ยังรู้สึกอบอุ่นเหมือนเดิมครับ...
ขอบคุณมากครับ...