สิ่งที่เห็นไม่แน่เสมอไปว่าจะเหมือนสิ่งที่คิด จึงอย่าด่วนตัดสินกันตั้งแต่เมื่อเห็น ให้รอรับรู้ความคิดกันก่อน จึงค่อยตัดสิน
เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2550 ทีมกระบี่จัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคนไข้เบาหวาน มีคนไข้คนหนึ่งเล่าว่า วิธีการคลายเครียด และสร้างความสุขให้กับตัวเขาเองในชีวิตประจำวัน คือ มองไปรอบตัวให้มีความสุข บางวันที่เดินไปออกกำลังกายตอนเช้า หากพบเห็นธรรมชาติที่ใดงดงาม เขาจะยืนดูและยิ้มอย่างมีความสุขเสมอ บางวันแม้ไม่มีธรรมชาติให้ดู เขาก็สร้างอารมณ์ให้ตัวเองยิ้มคนเดียวได้ เราตั้งคำถามกลับไปว่า ลุงเคยรู้สึกไหมว่า อาจมีคนมองลุงว่า เป็นคนบ้าก็ได้นะที่ยืนยิ้มคนเดียว ลุงบอกว่า ลุงไม่สนใจหรอก เพราะลุงไม่เครียดกับการถูกมองอย่างนั้น
เรื่องนี้สอนใจว่า อย่าคิดว่าเราถูกเสมอไปกับการแปลสิ่งที่เห็น สิ่งที่เห็นไม่แน่เสมอไปว่าจะเหมือนสิ่งที่คิด จึงอย่าด่วนตัดสินกันตั้งแต่เมื่อเห็น ให้รอรับรู้ความคิดกันก่อน จึงค่อยตัดสินก็ไม่สาย
อ่านแล้วก็ต้องส่งยิ้มให้ครับ
หน้าเธอเปื้อนยิ้มตลอดเวลานะดีแล้ว เห็นแล้วชื่นใจ
เดี๋ยวนี้ พี่เป็นคนยิ้มง่ายขึ้นเยอะ จากแต่ก่อนที่ทำฟอร์มไม่ค่อยยิ้ม ลูกน้องบอกว่า เวลาเห็นหมอยิ้มแล้วมีความสุข เหมือนที่หนูรัตน์พูดถึงเธอเลยว่า เห็นอาจารย์ยิ้มแล้วมีความสุข
เอ้า! มาช่วยกันใช้ยิ้มสยามกันเถอะ