ฝีมือ หรือ จิตใจ สำคัญกว่ากัน หลังจากได้รับชัยชนะจากการพานักเรียน ไปแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด ระดับเขตพื้นที่การศึกษาแล้ว ก็ได้ซ้อม กันอย่างเอาจริงเอาจัง ทุกวันตอนเย็น จะต้องให้นักกีฬา มาซ้อม และนักกีฬาก็ตั้งใจกันดีทุกคน อาจารย์ท่านอื่นที่มาคอยดู คอยชม ให้คำชี้แนะ ว่า ถ้าเด็กทำได้อย่างนี้ นะ อาจารย์ มีโอกาสคว้าแชมป์ กีฬานักเรียนระดับจังหวัดแน่นอน เพราะ การเล่นของเด็กนั้น สามารถทำได้ดีมาก ทั้งการ เสริฟ การตบ และการรับ และการส่งลูกที่ชาญฉลาด และแล้ววันแข่งระดับจังหวัด ก็มาถึง คือวันที่ 13 ธันวาคม 2550 ที่ผ่านมา ความคาดหวังของผมในฐานะโค้ด มีสูงมาก แต่ในที่สุด กับต้องผิดหวังอย่างมาก เพราะ เด็กที่ผมคิดว่าพร้อมแล้วกับการลงสนามแข่งขัน เกิดใจฝ่อ ไม่กล้าเล่น ขาสัน หน้าซีด ผมไม่รู้เหมือนกัน ว่าเหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ถามเด็กว่ากลัวไหม เขาก็ตอบว่าไม่กลัว แต่เวลาลงไปแข่ง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่ซ้อมมา กลับกลาย เป็นตรงกันข้าม กันเลย เคยเสริฟ ได้ ดี ก็เสริฟ ไม่ข้ามสักลูก ลูกโต้ทีเคยชาญฉลาด กลับกลายเป็นติดตาข่ายทุกครั้งไป เคยวิ่งไล่บอลดี กลับกายเป็นยืนขาแข็งอยู่กลางสนาม และแล้วก็เลยส่งสัยว่า จิตใจ หรือ ฝีมือ กันแน่ที่สำคัญกว่ากัน และสิ่งนี้ก็เป็นปัญหาที่ทำให้ผมต้องหาวีธีแก้ต่อไป ใครมีวิธีดีๆ ช่วยบอกผมหน่อยเถอะครับ ผมเองก็จะหาวิธีแก้ไขเรื่องจิตใจของเด็กในทีมต่อไป
ฝีมือ หรือ จิตใจ สำคัญกว่ากัน
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาย นเรศ สุดไทย · 15 ธ.ค. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 15 ธ.ค. 2550
นาย นเรศ สุดไทย · 15 ธ.ค. 2550
นาย นเรศ สุดไทย · 15 ธ.ค. 2550
นาย นเรศ สุดไทย · 15 ธ.ค. 2550
sudaporn ngaw kamkul · 15 ธ.ค. 2550