ชีวิตนี้เป็นของเรา

“ ชีวิตนี้เป็นของเรา   จึงควรใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดมิใช่หรือ “การทำความดีโดยได้รับอิทธิพลจากผู้อื่น หรือเพราะกลัวเสียหน้า  และทนความรู้สึกผิดไม่ได้ ถึงอย่างไรก็ดีกว่าไม่ทำเสียเลย  แต่บ่อยครั้งเราปล่อยให้คนอื่นมากำหนดพฤติกรรมของเรามากเกินไปจนทำสิ่งที่ไม่ดีเช่น รังเกียจหยามหยันคนบางคนเพียงเพราะว่าคนอื่นเขาก็ทำเช่นนั้นทั้ง ๆ ที่คน ๆ นั้นไม่ได้ทำอะไรที่เลวร้าย  เพียงแต่เขาคิดหรือทำไม่เหมือนคนส่วนใหญ่ในที่นั้น เช่น หากเห็นกล่องบริจาคกล่องไหนที่ไม่มีเงินใส่ไว้เลยคนส่วนใหญ่จะเมิน  แต่จะนิยมบริจาคเงินลงในกล่องที่มีเงินอยู่แล้ว หากเห็นกล่องที่มีเงินบริจาคเต็มกล่องแล้วทำเมินเฉยจะรู้สึกไม่ดีมาทันทีอาจรู้สึกผิดหรือขายหน้า  แต่จะไม่สบายใจมากหากเห็นกล่องนั้นไม่มีเงินบริจาค “ ก็คนอื่นเขายังไม่บริจาคเลย ฉันไม่บริจาคอีกสักคนจะเป็นไรไป “ หลายคนอาจจะเคยคิดเช่นนี้  พฤติกรรมของคนเรามักจะถูกกำหนดโดยคนอื่นอย่างไม่รู้ตัว  แม้แต่การจัดสินใจทำสิ่งดี ๆ เพื่อช่วยเหลือผู้ทุกข์ยากก็ยังขึ้นอยู่กับว่าคนอื่นทำก่อนแล้วหรือยัง                ถ้าเห็นคนอื่นทำแต่เราไม่ทำก็รู้สึกเสียหน้าและเมื่อเห็นคนอื่นทำด้วยธนบัตรลงไปก็อดไม่ได้ที่จะควักธนบัตรใส่ลงไปด้วยจะหยอดเหรียญลงไปก็ดูกะไรอยู่  แต่ถ้าเห็นกล่องมีแต่เหรียญ ก็รู้สึกขายหน้าเลยที่ให้เงินเหรียญเพราะคนส่วนใหญ่ก็ทำอย่างนี้เหมือนกัน  พฤติกรรมเหล่านี้เรามักจะทำโดยไม่รู้ตัว