ให้อภัยเป็นความดีแก่ตัวเราเอง คือผู้คนเขาจะไว้เนื้อเชื่อใจ มอบหมายงานสำคัญให้ทำ

 “ให้อภัย”
                        ในโลกนี้ไม่มีใครที่ทำอะไรถูกต้องหรือดีไปทั้งหมด และก็ไม่มีใครที่จะทำอะไรให้ถูกใจเราไปได้ทุกอย่าง  เราเองก็เหมือนกัน ใช่ว่าจะทำดีทำถูกไปเสียทุกอย่าง หรือทำให้คนอื่นถูกใจไปได้ทุกคน  ข้อนี้เป็นธรรมดา คนอื่นเขาทำผิดพลาดบ้าง บกพร่องบ้าง ทำไม่ถูกใจเราบ้าง ล่วงเกินเราบ้าง ถ้าให้อภัยเขาได้ก็ให้อภัยเขาไปเถิด อย่าไปถือสา อย่าไปโกรธเคืองหรือไปต่อว่า  เขาเลย นิ่งเฉยเสีย ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเสียบ้างก็ได้ อย่าไปเก็บเอามาใส่ใจมากนัก เมื่อให้อภัยเขาแล้วคนที่สบายใจก็คือตัวเรานี่แหละผูกโกรธไว้ก็เหมือนกับผูกโซ่ร้อน ๆ ไว้ที่ใจ ต้องคิดแค้นอาฆาต   รุ่มร้อนร่ำไปไม่มีอะไรดีเลย
                        ให้อภัยอีกอย่างหนึ่งคือให้ความไม่มีภัยแก่คนอื่น หมายความว่าทำตัวของเราไม่ให้เป็นพิษเป็นภัยแก่คนอื่น ไม่ก่อความกลัว ความเดือดร้อน หรือความหวาดระแวงแก่คนอื่น แต่ทำตัวเป็นคนเปิดเผยเป็นกันเองทำตัวให้เป็นที่ไว้วางใจของคนอื่นทำอย่างนี้เรียกว่าให้อภัย
                        ให้อภัยเป็นความดีแก่ตัวเราเอง คือผู้คนเขาจะไว้เนื้อเชื่อใจ มอบหมายงานสำคัญให้ทำ ผิดกับคนที่มีพิษภัย ไว้ใจไม่ได้ ไปที่ไหนคนเขาก็ไม่อยากให้เข้าใกล้ อยู่ที่ไหนคนเขาก็ระแวง ทำงานอะไรเขาก็ไม่ไว้ใจมันเสียทุกอย่าง ขอให้ท่านอย่าได้ทำตัวอย่างนั้นเลย ให้อภัยคนอื่นได้ท่านก็จะสบาย ทำตัวให้ไม่พิษภัยได้ ท่านจะอยู่ที่ไหนก็อยู่ได้ ไม่มีใครรังเกียจ ฝึกให้อภัยเข้าไว้ อย่าไปคิดว่าเป็นการเสียเกียรติเมื่อต้องให้อภัย เพราะคนเรารักเกียรติรักศักดิ์ศรีจนเกินจำเป็นนี่แหละ       จึงต้องมานั่งคิดแค้นก่อกรรมทำเวรกันไม่สิ้นสุด