ความคิด คิดดีก็ยุ่ง คิดไม่ดีก็ยิ่งยุ่ง
ปล่อยใจให้เฉย ๆ สบาย ๆ
วางจิตให้สงบ ปลดปลงออกจากความคิด ไม่ยึดติดในความทุกข์หรือแม้กระทั่งหยุดอยู่กับความสุข...
เมื่อทุกข์ก็ต้องพิจารณา
เมื่อสุขก็ต้องพิจารณา
พิจารณาตามดูรู้ให้เท่าทัน
พิจารณาในตัวสุข และพิจารณาในตัวทุกข์
ค้นหาเหตุและปัจจัย
พิจารณาเพื่อปลดปลงสังเวช
พิจารณาเพื่อละกิเลส ความยึดมั่นถือมั่นแห่งร่างกายว่าสวยว่างาม
พิจารณาเพื่อลดความถือตัว ถือตน ชื่อเสียง เกียรติยศ ศักดิ์ยศ ตำแหน่ง หน้าที่การงานที่แบกมาทั้งชีวิต
พิจารณาถึงความไม่เที่ยงแห่งสังขารที่นับวันจะร่วงโรยแก่ชรา ความแข็งแรงกลับสูญหาย กลับกลายเข้าแทรกแซงด้วยความอ่อนล้าและเพลียแรง
วันเวลาที่มีเหลือน้อยเต็มที นับวันยิ่งน้อยลง ๆ ทุกคืนวัน
ชีวิตที่มีเหลืออยู่นั้นน้อยนัก ควรเร่งเพียรกระทำความดีให้คุ้มค่ากับชีวิตนี้ที่ได้เกิดมา
เริ่มต้นจากความเพียรในการพิจารณาลมหายใจที่เป็นเหมือนดั่งกัลยาณมิตรที่เป็นมิตรแท้อันประเสริฐ บริสุทธิ์ และสิ้นสุดแห่งความเห็นแก่ตัว
ลมหายใจเป็นมิตรแท้อันดียิ่ง หากเราหายใจเป็น
หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย
ตั้งกายตรง ดำรงสติให้มั่นในทุก ๆ อิริยาบถ
ลมหายใจที่ประเสริฐ จะช่วยส่งผลให้เลิศให้กับการทำงาน
การทำความเพียรสร้างสมประกอบคุณงามความดีนั้นจะได้มีทั้งพลังกายและพลังใจอันเกิดจากสติที่มีสัมปชัญญะ
สติจะตรง มั่นคง เฉียบแหลมก็เพราะด้วยมีลมหายใจที่สบาย มีลมหายใจที่เป็นกัลยาณมิตร มีลมหายใจที่สร้างสติ ตามติดชีวิตอยู่ทุกกาลเวลา
จะทำงานที่ยากเย็นและแสนเข็นแม้ดั่งเช่นได้เข็นครกขึ้นลงภูเขา ก็เบาสบาย เพราะเรามีลมหายใจที่ประเสริฐหลาย หายใจเข้า หายใจออกสบาย ลมหายใจนำปัญญาให้สติ
สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดปัญญาหนี
การมีสติจะทำให้สามารถพิจารณาถึงความผิด ชอบ ชั่ว ดี ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยในการกระทำกรรมซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งทุกข์และสุข
ปฏิบัติดี สร้างกุศลกรรมดี ศีลดี สมาธิดี
สมาธิดีทำให้มองเห็นต้นเหตุแห่งทุกข์ มองเห็นตัวทุกข์ มองเห็นต้นเหตุแห่งสุข มองเห็นตัวสุข
เราก็จะไม่ก่อทุกข์ สร้างทุกข์
เราก็จะสะสมสุขลงในสมุดความสุขแท้แห่งพระนิพพาน
ความสุขแท้ที่ได้จากการละ การเลิกต่อการเบียดเบียนสรรพสิ่งรอบข้าง
ความสุขแท้ที่ได้จากการละ การปล่อย การวาง
การละ การปล่อย การวาง ทำให้จิตใจสงบ
“ความสุขอื่นใด หาเทียมเท่าความสงบนั้นไม่มี”
ปล่อยวางความคิดที่ทุกข์ จิตใจก็จะสงบ
ปล่อยวางความคิดที่ยึดมั่นถือมั่น เกียรติยศ ชื่อเสียง จิตใจก็จะสงบ เบาสบาย ใครจะว่าจะว่าอะไรเราก็เฉย เพราะเราสบาย ๆ ไร้ตัวตน
สงบจากลมหายใจที่สบาย
หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย
ไม่ต้องคิดวิตกกังวลพะวงอยู่กับสิ่งใด
มีสิ่งใดให้ทำก็ทำให้ดีที่สุด ทำให้เต็มที่
ทำด้วยความละ ความปล่อย ความวาง
ใครจะชมเราว่าดี เราก็เฉย
ใครจะด่า ว่า กร่น เราก็เฉย
เราสุขในสิ่งที่เราทำ เพราะเราทำอย่างเต็มที่ ทำด้วยความดี ซึ่งไร้แม้ละอองธุลีกิเลสมาเจือปน
ทบทวนจิต เฝ้าเร่งพินิจพิจาณา กัลยาณมิตรที่ประเสริฐและล้ำค่า “ลมหายใจ”
