จากประสบการณ์ทำงานอันน้อยนิดที่ผ่านมา หมอสังเกตว่าบุคลากรสาธารณสุขของเราไม่กลัวเลือด ไม่กลัวผ่าตัด ไม่กลัวแม้อุบัติเหตุหมู่ แต่กลัวฝรั่งหรือชาวต่างชาติเป็นอย่างยิ่ง ทั้งๆที่ประเทศไทยของเราได้รับการยกย่องและกำลังก้าวเข้าสู่การเป็น medical hub ของภูมิภาคและอาจไปถึงระดับโลกด้วยซ้ำ
เมื่อไม่นานมานี้ ได้มีโอกาสตรวจคนไข้ชาวต่างชาติซึ่งเป็นไข้หวัดธรรมดาๆนี่เอง แต่เจ้าหน้าที่ก็ตื่นเต้นกันพอสมควร เพราะไม่รู้จะพูดอย่างไร ให้สงสัยนัก หมอเลยต้องถามว่าไม่เคยมีคนไข้ต่างชาติมาตรวจเลยรึ ทุกคนก็ตอบมาว่า "มี แต่ไม่กล้าพูดกับเขา ไม่รู้จะพูดอะไรด้วย" แล้วเสริมว่า "ก็ชี้ให้คนไข้เข้าห้องหมอไปเลย ชี้ๆ เอา" หมอจึงได้ข้อสรุปของปัญหาดังนี้
1. ขาดการหา / ตระเตรียมความรู้ในการสื่อสารกับผู้ป่วยต่างชาติ
2. ไม่กล้า / กลัว ที่จะพูด
ตัวหมอเอง ในฐานะที่ใครๆก็ "ชี้ให้เข้าห้องหมอไปเลย" นั้นก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่เนื่องจากปกติจะต้องมีคนมาบอกก่อนว่าคนไข้ต่างชาติมา และมักไม่มีใครตามเข้ามาฟังหมอพูดอยู่แล้ว เท่ากับเปิดโอกาสให้หมอเตรียมการของหมอเอง คือ
1. คิดท่องเอาไว้ก่อนว่าจะเริ่มอย่างไร เคยอ่านหนังสือ What's up doc? สอนประโยคหนึ่งไว้ว่า "What's your problem?"
2. หนังสือบอกอีกว่า เป็นการดีที่หมอแนะนำตัวก่อน ประโยคที่เข้าท่า(และเคยท่องเอาไว้แล้วเหมือนกัน)คือ "My name is Dr...... please take a seat."
3. ส่วนนี้หยอดเพิ่มเองคือ "I can speak some English but I will try my best to help you." เพราะอยากให้เขาพูดช้าๆ ง่ายๆ (กลัวไม่เข้าใจ)
ดังนั้นหมอเองก็จะได้ประโยคเริ่มต้นที่ครอบคลุมทุกอย่างที่หมอต้องการบอกคนไข้แล้ว ส่วนมากคนไข้ก็จะได้ยินหมอทักทายยาวเลยว่า
หมอ : My name is Dr......., please take a seat. I can speak some English but I will try my best to help you. What's your problem?
คนไข้ : ................ (จากนี้คนไข้ก็จะร่วมมือดีมาก พูดช้าๆ เข้าใจง่าย)
หมอ : ................. (บทสนทนาต่อจากนี้ก็มีเตรียมมาอีก)................
คนไข้ : ..................................
และใครก็ตามที่บังเอิญได้ยินหมอทักทายผู้ป่วยก่อนอย่างนี้(รวมทั้งผู้ป่วยเอง)ก็มักเข้าใจว่าหมอพูดภาษาฝรั่งได้ดีมาก แต่แท้จริงแล้ว ไม่ยากเลย แค่เตรียมพร้อมก่อนเสมอ เริ่มต้นบทสนทนาก่อนเพื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเอง ปฏิบัติบ่อยๆเข้า ... จนเหมือนเราพูดได้เป็นธรรมชาติ ... เหมือนฝรั่งบางคนยังบอกว่า "ภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียว"
ไม่นึกเลยว่า .... สำนวนโวหารของน้องเรา ..ก็ใช่ย่อย... อย่างนี้ต้องขอให้เขียนมาให้อ่านอีกแล้วหล่ะ