ธรรมะ การศึกษา พระพรหมคุณาภรณ์

ด้วยความที่อยากจะเข้าใจการศึกษา และ ธรรมะ มากขึ้น และมีโอกาสได้เจอไฟล์ี MP3  ของพระพรหมคุณาภรณ์  (ป.อ. ปยุตฺโต) ในหัวข้อ ธรรมะกับการศึกษา จึง   เปิดฟัง  พอฟังแล้ว ก็ทำให้เข้าใจมนุษย์มากยิ่งขึ้น และทำให้เข้าใจที่มาของปัญหาการศึกษาในปัจจุบันมากยิ่งขึ้น   และคิดว่าหากสรุปเป็นข้อความให้ผู้อื่นได้อ่าน ก็อาจจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นนั้นได้บ้างไม่มากก็น้อย  หากสรุปผิด ก็ขอน้อมรับผิดและจะปรับปรุงแก้ไขให้ถูกต้อง

1) หลักสิกขา: ความจริงแห่งธรรมชาติของมนุษย์ที่เป็นสัตว์ฝึกได้    
http://www.watnyanaves.net/sounds/education/edu01.mp3
   
ม นุษย์เป็นสัตว์ที่ต้องฝึก และสามารถฝึกได้  พอฝึกแล้ว มนุษย์จะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ประเสริฐและเก่ง  แต่ถ้าเป็นสัตว์โดยทั่วไป จะอยู่ได้ด้วยสัญชาติญาณ   อาจจะมีการฝึกได้  แต่ต้องอาศัยคนอื่นในการฝึก เช่น  ช้างก็ต้องอาศัยมนุษย์ในการฝึก  มนุษย์ที่จะประเสริฐและดีงาม จะต้องผ่านการฝึก การเรียนรู้ และการพัฒนาเอง   สรุปแล้ว มนุษย์มีความประเสริฐอยู่ที่ฝึกได้   หรือ ฝึกแล้วจึงประเสริฐ   ถ้ามนุษย์ไม่ฝึก ไม่พัฒนาตนเองแล้ว ก็จะด้อยกว่าสัตว์อื่นซึ่งอยู่ได้ด้วยสัญชาติญาณ   พระพุทธเจ้าได้พูดว่า มนุษย์ที่ฝึกตนแล้ว  ประเสริฐยิ่งกว่าเทวดาและพรหม   ดังนั้น มนุษย์จะต้องฝึกฝนและพัฒนาตนเอง   เพื่อทำให้ชีวิตของตนเองดีงามและประเสริฐ   ซึ่งก็จะเปลี่ยนจาก ปุุถุชน ซึ่งแปลว่า บุคคลผู้มีกิเลสหนา  เป็น อริยชน ซึ่งแปลว่า ผู้ประเสริฐ   ชีวิตที่ดีงาม คือ ชีวิตที่เรียนรู้เรื่อยไป ถ้าหากใครไม่ศึกษาเรื่อยไป  ก็ถือว่าเป็นคนที่มีความประมาท


อ้างอิงจาก http://www.papayutto.org/