ชีวิตที่ต้องกังวลอยู่กับการหา
ชีวิตที่ต้องพึ่งพากิเลสในการเดนิทาง
ชีวิตที่ต้องดิ้นรนเพื่อรอดอยู่ในสังคมที่หนทางล้วนมืดมน
ชีวิตนั้นย่อมสับสน เคว้งคว้าง เหมือนเรือที่วิ่งวนอยู่ในอ่างที่มิมีทางออกและทางไป
ชีวิตที่ปล่อยวาง ว่างเว้นการเดินทางตามแรงแห่งกิเลส
ชีวิตที่เดินสวนทาง ทวนกระแสแห่งกิเลส
ก้าวแรกนั้นย่อมทุกข์
ก้าวที่สองนั้นยิ่งทุกข์
ถ้าก้าวบนถนนแห่งกองทุกข์ก็ย่อมทุกข์เป็นธรรมดา
แต่ในความทุกข์นั้น
ถ้ามองให้ดี
จะเห็นความสุขอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
ความสุขนั้นอยู่ที่ลมหายใจที่ไร้การเบียดเบียน
ไร้การเบียดเบียนแม้กระทั่งตัวทุกข์
ไม่มีการเบียดเบียนในตัวสุข
ความสุขกายและสุขใจที่อิ่มเอิบไปด้วยปีติแห่งความภูมิใจ ชื่นใจจากชีวิตที่มีสุขจากการทำดี
ความสุขกายและสุขใจที่อิ่มเอิบไปด้วยปีติแห่งความภูมิใจ ชื่นใจจากชีวิตไร้ทุกข์จากการเบียดเบียน
ชีวิตน้อย ๆ ที่ได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ด้วยลมหายใจที่ทำบุญและเว้นจากการทำบาป
ทุก ๆ ลมหายใจ ทุก ๆ อณูในร่างกายได้เพียรสร้างแต่ความดี
ก้าวน้อย ๆ ในลมหายใจลึก ๆ แต่ละก้าว
จะเหยียบย่างไปบนหนทางแห่งวิมุติสุข...
