ผมเกิดมาเป็นลูกของเกษตรกรโดยกำเนิด พอจำความได้ก็เห็นพ่อแม่ทำนาทำไร่ เลี้ยงควาย เลี้ยงวัว สมัยเมื่อตอนผมเป็นเด็ก ครอบครัวผมยังใช้แรงงานจากวัวควายในการทำนา ปุ๋ยเคมีก็ยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก จนเมื่อผมโตเมื่อปี2539 ได้รับคัดเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการสังกัดกองทัพเรือ อยู่ชลบุรี2ปี ก่อนปลดประจำการ ผมเลือกเรียนการทำเกษตร มีการสอนทำแบบผสมผสานปลูกพืชหลายๆชนิด เมื่อปลดจากทหารออกมา ผมก็มารับช่วงต่อจากพ่อจากแม่ที่ท่านเริ่มมีอายุมากแล้ว และเริ่มปลูกผลไม้ต่างๆไว้ตามหัวไร่นา มีการปลูกผักสวนครัว ปลูกต้นไม้ไว้สร้างโรงเรือนต่างๆ เริ่มแรกที่ทำก็มีการใช้ปุ๋ยเคมีบ้าง เพราะตอนนั้นยังไม่มีการรณรงค์ให้ลดใช้ปุ๋ยเคมี ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงยังไม่เป็นที่เผยแพร่มากนัก ปัจจุบันนี้การทำไร่ทำนาที่บ้านผมไม่ได้ใช้ปุ๋ยสารเคมี เพราะตอนหน้าแล้งผมนำวัวไปไว้กลางนา เพื่อให้วัวขี้ใส่นาให้เป็นปุ๋ย หน้าทำนาก็นำวัวมาไว้ในไร่ พอเกี่ยวข้าวมีที่เลี้ยงวัวก็เริ่มปลูกมันปลูกอ้อยในไร่ มีการปลูกผักสวนครัวกินได้ เลี้ยงไก่ในบริเวณที่พักอาศัย โดยใช้ปุ๋ยจากมูลสัตว์ ทำให้รายจ่ายในครัวเรือนลดลงทั้งค่าอาหาร การกิน ค่าลงทุนทำไร่ทำนา แม้ว่าราคาข้าว มัน อ้อย จะมีราคาตกต่ำ ก็ยังพออยู่ได้โดยครอบครัวไม่เป็นหนี้สิน ความภูมิใจของผมคือการได้ทำอาชีพเกษตรกรรมสืบทอดต่อจากครอบครัวที่ทำกินกันมาหลายชั่วอายุคน ภูมิใจที่สามารถทำการเกษตรโดยการงดใช้สารเคมีและปุ๋ยเคมี ภูมิใจที่ได้ตามรอยปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพ่อหลวง และจะพยายามสอนลูกสอนหลานให้ใช้ชีวิตอย่าพอเพียง เพื่อความสุขของทุกคนในครอบครัวต่อไป นัฐพล สุ่มอินทร์
ความภูมิใจในชีวิตข้าพเจ้า
