วันหนึ่งมีชายหญิงคู่หนึ่ง ทั้งคู่รักกันมาก ผู้ชายให้สัญญากับผู้หญิงว่า .. ผมจะรักคุณตลอดไป ผู้หญิงจึงบอกกลับว่า ฉันเชื่อคุณ และจะรักคุณอย่างที่รักฉันให้ดีที่สุด ทั้ง 2 คบกันไปชั่วในระยะเวลาหนึ่ง
ในระหว่างที่ 2 คนได้เดินจับมือกัน อยู่ในสวนสาธารณะนั้น … ได้มี นางฟ้าคนหนึ่ง ปรากฎกายลงมา พร้อมกับบอกว่า “ท่านทั้ ง 2 มีความรัก บริสุทธิ์ต่อกัน … เราอยากจะให้ท่าน ได้เห็นอนาคตของท่านทั้ง 2” ชาย หญิงคู่นั้น จับมือกันไว้แน่น และรู้สึกดีใจที่ควา มรักของเขาและเธอ ถึงขนาดนางฟ้ามาให้พร นางฟ้าจึงพูดขึ้นว่า “ท่านจะดูอนาคตของท่านทั้ง 2 นับตั้งแต่นี้หรือไม่” ชายและหญิง คู่รักมองตากัน แล้วตอบพร้อมกันว่า … “เราทั้ง 2 ไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน” นางฟ้าได้ยินดังนั้น จึง เสก ของออกมาเป็นซีดี 2 แผ่นให้ทั้งคู่ไปดูอนาคต
ที่บ้านของหญิงสาว หญิงสาวค่อย ๆ ควักแผ่นซีดีที่ได้จากนางฟ้า แล้วใส่ลงในเครื่องเล่นซีดี ในภาพ เห็น ในภาพแรกเธอและแฟนของเธอแต่งงานกัน เธอยิ้มแก้มปริ มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ในภาพหลังๆ หญิงสาวได้เห็นว่า มีรูปของแฟนเธอคบชู้ เธอนั่งร้องไห้ เสียใจ . . .
ทันใดนั้น มีเสียงประตูเคาะขึ้นที่ห้องของเธอ เธอรีบปิดเครื่องวีซีดี และซับน้ำตา รีบไปเปิดประตู ปรากฎว่าเป็นแฟนของเธอเอง แฟนเธอยิ้ม แต่เธอโมโหจึงตบหน้าเขาอย่างแรง และปิดประตูโดยที่ฝ่ายชาย งง ๆ เธอนอนร้องไห้ถึงอนาคตที่จะต้องเกิดเช่นในวีซีดีนั้น หลังจากนั้น เธอพยายามหนีหน้าชายคนรักของเธอ โดยที่ผู้ชายก็ตามง้อยกใหญ่ โดยผู้ชายไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร เธอพยายามหาทางเลิกกับผู้ชาย จนสำเร็จ จนวันหนึ่ง … ได้มีเสียงเคาะประตู เธอเปิดประตู … แต่ทันใดนั้น . . .
คนที่เคาะประตูก็หันหลังจนลับตาไปเสียแล้ว เธอจำได้ดีถึงแผ่นหลังของอดีตชายที่ตัวเองรัก เธอมองลงพื้นพบซีดีอีกแผ่นหนึ่งของที่นางฟ้าได้ให้ผู้ชาย
เธอนำซีดีแผ่นนี้ไปเปิดอีกครั้ง พบภาพ ที่เหมือนกัน คือ . . . ภาพที่ทั้งคู่แต่งงานกันอย่างมีความสุข แต่ภาพหลังจากแต่งงาน คือ . . . ภาพที่เธอมีชู้กับผู้ชายคนใหม่ โดยมีแฟนของเธอร้องไห้อยู่ข้างๆ เธอน้ำตาไหลและปิดวีดิโออย่างช้าๆ เธอค่อย ๆ เปิดจดหมาย ที่แนบมากับซีดีนี้อ่าน ข้อความเขียนว่า “ผมไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน ขอบคุณแม้ผมจะเชื่อในคุณฝ่ายเดียวก็ตาม ลาก่อน”
คำว่า เชื่อใจ เท่านั้น ที่ทำให้ คนทั้ง 2 คน คบกันอย่างมีความสุข แล้วคุณละเชื่อใจคนรักของคุณมากแค่ไหน?
[b]**********************[/b]
จะรู้ว่าโลกนี้...มันกว้างใหญ่
ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทาง
จะรู้คุณค่าของอะไร...ในสักอย่าง
ก็ต่อเมื่อเราได้...เสียมันไป
จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝน
ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้
จะรู้ว่ายังมีเรื่อง...อีกมากมาย
ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ...ยอมรับมัน
จะรู้ว่าในหนังสือ...มีอะไร
ก็ต่อเมื่อเราได้...ลองเปิดอ่าน
จะรู้เวลา...ของดอกไม้บาน
ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม...อยู่อย่างนั้น
จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ...มันมีค่า
ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา...ในสักวัน
จะรู้ถึงความในใจ...ของกันและกัน
ก็ต่อเมื่อเราได้พูด...มันออกไป
จะรู้ว่าอะไร...ที่เรียกว่าคิดถึง
ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง...มีใครสักคน
จะรู้ความหมายในคำรัก...สักหน
ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน...ให้หวั่นไหว
จะรู้ว่าค่ำคืนนี้...คงไม่เงียบเหงา
ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า...ได้มีโอกาสบอกไป
จะรู้ว่าทุกคำพูด...หมดความหมาย
ก็ต่อเมื่อคนๆ นั้นไม่อยู่ให้บอก