ชีวิต ณ ปัจจุบัน กับปัจจุบัน อยู่ปัจจุบัน พลิกผันจังหวะเวลาของชีวิตให้มีแค่ “วันหนึ่งกับคืนหนึ่ง

วันหนึ่งผ่านไป วันใหม่ก็ผ่านเข้ามา
คืนหนึ่งผ่านไป คืนหน้าก็ย่อมผ่านเข้ามา
ชีวิตที่ดำเนินอยู่ด้วยลมหายใจที่ผ่านเข้ามาฉันใด ลมหายใจย่อมผ่านออกไป ณ ที่นั่น ฉันนั้น

ชีวิตที่ตกกระแสเข้าสู่สายทางแห่งสัทธรรมภายใต้ร่มโพธิ์แห่งองค์พระบรมศาสนาดาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นชีวิตที่ต้องสู้กับแม้เพียงธุลีกิเลส เป็นชีวิตที่ต้องเนรเทศตัวตัณหา
ชีวิตที่มีองค์พ่อแม่ครูบาอาจารย์คอยนำพา ก็เปรียบหนึ่ง “ตุ๊กตาที่มีลมหายใจ”

ชีวิตตุ๊กตาตัวนี้เจ้าเอย มีลมหายใจเข้าเพื่อปรุงสังขารให้จิตและวิญญาณคงอยู่ได้แห่งกายนี้
ชีวิตตุ๊กตาตัวนี้เจ้าเอย มีลมหายใจออกได้พลัดเปลี่ยนอากาศเพื่อหล่อเลี้ยงอัตภาพอันประเสริฐสุดที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์และพานพบพระพุทธศาสนา
ชีวิตตุ๊กตาตัวนี้เจ้าเอย มีพระอรหันต์ช่วยพยุงและนำพา สู่กับมหากิเลสให้เร้นภัย

ช่วงชีวิตอันสงบนิ่งมิไหวติงต่อสรรพสิ่งที่ผ่านใจ
มีเพียงหนึ่งลมหายใจวิ่งเข้าออกไซร้ใจนำพา
ชีวิตตุ๊กตาตกกระแส เร่งทำดีเพื่อพ่อแม่ทดแทนคุณ 
ตุ๊กตามีลมหายใจแห่งสติคอยเกื้อหนุน จิตเจือจุนท่านทั้งสองมีแรงใจ

ชีวิตตุ๊กตาที่มีลมหายใจ ย่อมจะไม่ตัดสินใจด้วยตนที่อุดมไปด้วยกิเลส เพราะตราบใดที่ยังเป็นตุ๊กตา ตุ๊กตาย่อมเดินไปตามกระแสที่พระอรหันต์คอยนำพาและชี้ทางไม่ว่าจะทางข้างหน้าจะเดินในทางโลกหรือทางธรรม
ความคิดตุ๊กตานั้นหนายังมีกิเลส เต็มไปด้วยความคิดที่แสนทุเรศ บางครั้งคิดสร้างเหตุแห่งอกุศลกรรมนำบำเรอ
บุญของตุ๊กตาที่ยังมีบุญพาได้เข้าเจอองค์พ่อแม่ครูบาอาจารย์ที่ทรงเมตตา ซึ่งท่านคอยเยี่ยวยาและรักษาลมหายใจให้ตุ๊กตาที่แสนโง่เขลานี้พ้นซึ่งภัย
ภัยในวัฏสงสาร ตุ๊กตาเคยพบพานอีกต้องซมซานเดินทางไปอีกยาวไกล
ถ้าหากเว้นว่างการฝึกจิตและใจ ตุ๊กตานั้นไซร้คงต้องเวียนว่ายกลายเป็นตุ๊กตาเช่นดังเดิม

ชีวิตในห้วงหนึ่งที่เดินตามวัตรปฏิบัติที่เปี่ยมด้วยเมตตา ทำให้ลมหายใจของตุ๊กตาสดชื่นและสบายในทุกกาลที่หายใจ
ซ้ายหัน ขวาหันไซร้ เพียรฝึกใจน้อมทำตาม เพราะนั่นเป็นทางย่นย่อภพชาติในวัฏฏะ
ขึ้นและลง เดินตรงหรือหยุดนิ่ง จิตรมิประวิง มิหวั่น มิสงสัย ในสิ่งทำ
ตุ๊กตาที่มีโอกาสดีเช่นนี้คงจะมีไม่มาก
ตุ๊กตาบางตัว ตกอยู่ในกระแสสังคมแห่งกิเลส
ตุ๊กตาอีกตัว ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือแห่งตัณหา
ตุ๊กตาอีกหลายตัว ตกอยู่ภายใต้คนพาลคอยชักพา
ตุ๊กตาหลากนักนา หมดบุญพาลาโลกไป

จะมีตุ๊กตาสักกี่ตัวที่มีโอกาสเช่นฉัน ที่มีคืนและวันได้อยู่ใกล้พระอรหันต์อันเป็นที่พึ่งและพาของจิตใจ ท่านทรงสอนให้มีตุ๊กตานี้ไซร้มีนิสสัยแห่งสัทธรรม...