การบวชนาค

ประวัติชื่อว่านาค <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">          </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">          พิธีการบวชนี้  เรียกผู้ที่จะบวชว่า นาค  มีเรื่องเล่ามากันดังนี้  ซึ่งรู้กันในหมู่ชาวบ้านว่า  เมื่อพระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่  มีนาค (สัตว์ชนิดหนึ่งคล้ายงู  อยู่ใต้บาดาล  มีฤทธิ์สามารถแปลงตัวได้เป็นต้น)  แปลงกายเป็นมนุษย์มาบวชในพระศาสนา  อยู่มาวันหนึ่ง  เธอนอนหลับ  ร่างก็กลายคืนเป็นนาค  เพราะตามธรรมดาของนาคนั้น  ร่างจะกลายเป็นนาคเสมอไป  ในกาล ๒ สถานคือ  ในคราวเสพเมถุนธรรมกับนางนาค ๑  ในเวลานอนหลับ ๑  ภิกษุรูปหนึ่งไปพบเข้าตกใจกลัว  เรื่องไปถึงพระพุทธเจ้า  พระองค์รับสั่งถาม  ได้ความว่าเธอมีศรัทธาปสาทะในพระศาสนาจึงปลอมตัวมาบวช  ทรงตรัสว่าสัตว์เดรัจฉานไม่อยู่ในฐานะที่จะบวชได้  จึงทรงให้ลาเพศบรรพชิตเสีย  กลับไปเป็นนาคดังเดิม  แต่ภิกษุนั้นมีความอาลัยจึงขอฝากชื่อไว้ในพระศาสนา</p>                ตามเรื่องนั้นความท่อนต้น  ปรากฏในพระคัมภีร์มหาวรรค  แต่ท่อนปลายที่ว่า นาคฝากชื่อนี้  มิได้ปรากฏในคัมภีร์ด้วย  ความจริงนั้น ชื่อว่านาค  อาจเป็นคำที่ท่านใช้เรียกเพื่อสะดวกในการสวด  หรืออีกอย่างหนึ่ง วิเคราะห์ตามภาษาศาสตร์  นาค  แปลว่า ผู้ประเสริฐหรือผู้ไม่ทำบาปก็ได้  โดยความหมายว่า  การบวช  เป็นการละเพศคฤหัสถ์ที่พร้อมทำบาปได้ทุกเมื่อ  แต่การมาบวชจะทำอย่างนั้นไม่ได้  เพราะต้องอยู่ในวินัยของสมณะ  เป็นการกลับตัวกลับใจใหม่  ดังนั้นผู้มาบวชจึงเรียกว่านาค  แปลว่าผู้ไม่ทำบาปหรือผู้ประเสริฐ เช่นกล่าวแล้ว