สมุดเล่มเล็ก

เรื่องเล่า“เก่าแต่ไม่แก่”

โดยนายสำเริง ทัดไทยตำแหน่ง ครู คศ. 2โรงเรียนโนนกอกวิทยา ตำบลโนนกอก อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ </div></td></tr></tbody></table></span> <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0"><div class="shape" style="padding-right: 7.95pt; padding-left: 7.95pt; padding-bottom: 4.35pt; padding-top: 4.35pt">

ข้าพเจ้ามีเพื่อนที่สนิทสนมกันอยู่ 3 คนอยู่หมู่บ้านเดียวกันในบรรดาเพื่อนข้าพเจ้านับว่าเรียนดีที่สุด โดยมีขวัญและหมายรองลงมาตามลำดับ แต่ข้าพเจ้าชอบเล่นกีฬามากกว่าการนั่งเรียนหนังสือ ส่วนขวัญก็ชอบเล่นกีฬาเหมือนกัน แต่หมายชอบทางลูกทุ่งยิงนกตกปลา พอเรียนจบ ป.6 ก็เดินทางเข้าไปเรียนต่อมัธยมที่โรงเรียนประจำอำเภอ </div></td></tr></tbody></table></span><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0"><div class="shape" style="padding-right: 7.95pt; padding-left: 7.95pt; padding-bottom: 4.35pt; padding-top: 4.35pt"> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>

เรียนมัธยมก็นิสัยเหมือนเดิม คนชอบเล่นกีฬาก็เล่นกีฬา คนชอบยิงนกตกปลาก็ยังทำเช่นเดิม จนถึงชั้น ม.3 ก็เกิดสิ่งแปลกใหม่กับทีมของพวกเรา มีเพื่อนบางคนที่มีพฤติกรรมที่แปลกไป คือขวัญนั่นเองที่เปลี่ยนไป ชวนไปเล่นกีฬาก็ไม่ไป ชวนไปยิงนกตกปลาก็ไม่ไปทุกครั้งจะบอกว่าต้องทำการบ้านหรือไม่ก็อ่านหนังสือ </div></td></tr></tbody></table></span> <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0">

ขึ้นมัธยมปลายขวัญและข้าพเจ้าได้มีโอกาสอยู่ห้องเดียวกันเพราะมีแค่ 2 ห้อง ส่วนหมายไปเรียนคนละแผนการเรียน ขวัญยังคงทิ้งห่างข้าพเจ้าไปเรื่อยๆ โดยที่ข้าพเจ้าก็ยังไม่รู้สึกตัว ได้แต่โทษสิ่งต่างๆ ไม่ได้มองตัวเองเลย จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จึงได้เห็นผล ขวัญได้ตำแหน่งโควตาคุรุทายาท ซึ่งเมื่อเรียนจบออกมาก็จะได้บรรจุเป็นข้าราชการครูเลยโดยที่ไม่ต้องสอบแข่งขัน </td></tr></tbody></table></span></span>
<table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0"><div class="shape" style="padding-right: 7.95pt; padding-left: 7.95pt; padding-bottom: 4.35pt; padding-top: 4.35pt">

ข้าพเจ้ามานั่งคิดพิจารณาว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวของขวัญ ที่ทำให้การเรียนของเขาเปลี่ยนไปจนทำให้เขาประสบผลสำเร็จตามที่คาดหมาย จึงพบว่าสิ่งที่ทำให้เขาประสบผลสำเร็จในการเรียนคือ 1. เขาเปลี่ยนรูปแบบการเรียนรู้ของเขา มุ่งมั่นในการเรียน เอาใจใส่ ตั้งใจ ที่สำคัญมีความขยันหมั่นเพียร 2. การอ่านหนังสือมากขึ้น มีเวลาว่างเมื่อใดขวัญจะเอาหนังสือมาอ่านทำให้เขามีความรู้มากขึ้น 3. งดหรือลดกิจกรรมที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ </div></td></tr></tbody></table></span><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0">

หนทางที่ยังยาวไกล ยังสามารถย่อลงมาได้ด้วยความเพียรการมีสมองที่ดีแต่ขาดความขยันมักกระทำการไม่สำเร็จ </td></tr></tbody></table></span> <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0"><div class="shape" style="padding-right: 7.95pt; padding-left: 7.95pt; padding-bottom: 4.35pt; padding-top: 4.35pt"><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p></div></td></tr></tbody></table><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #f0f0f0"><div class="shape" style="padding-right: 7.95pt; padding-left: 7.95pt; padding-bottom: 4.35pt; padding-top: 4.35pt"> </div></td></tr></tbody></table>

สมุดเล่มเล็ก

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน