เมื่อหลายวันก่อนได้ยินคำพูซึ่งเป็นวลีที่จับใจเป็นอย่างมาก คือ ท่าน ผ.อ.สมนึก โทณผลิน ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดสระแก้ว ซึ่งท่านได้กล่าวคำที่บอกถึงความหมายของสมรรถนะและวิทยฐานะ
ท่านได้บอกความหมายของคำว่าสมรรถนะ คือความสามารถของบุคคลในการที่จะสามารถทำงานมีทักษะที่จะเป็นต่อการปฏิบัติงาน ส่วนคำว่า วิทยฐานะ คือ เครื่องหมายที่แสดงถึงความสามารถในการปฏิบัติงาน แล้วคำสองคำนี้เกี่ยวข้องกันอย่างไร ท่านบอกว่า
ผู้ปฏิบัติงานบางคน
*****มีสมรรถนะ แต่ไร้วิทยฐานะ
และผู้ปฏิบัติงานบางคน
*****มีวิทยฐานะ แต่ไร้สมรรถนะ
ซึ่งในสังคมปัจจุบัน สังคมของการทำงานโดยเฉพาะในแวดวงงานกระทรวงศึกษาธิการ พบว่ามีผู้ปฏิบัติงานบางคนที่เป็นประเภทหลังมากกว่า และมีมากในองค์กร ๆ หนึ่งซึ่งมีความมุ่งหวังในการจะมีวิทยฐะนะแต่ทำตัวไร้สมรรถนะสิ้นดี บางที่ก็เสียดายเงินหลวงที่ต้องทนจ้างคนเหล่านี้ไว้เป็นมลภาวะของสังคมการทำงานและยังต้องทนที่จะต้องรับภาระพวกนี้ไว้
เห็นด้วยกับผอ.สมนึกครับ เป็นความผิดพลาดของการประเมินให้ได้มาซึ่งวิทยฐานะนั้น ไม่สามารถที่จะทำให้สมรรถนะและวิทยฐานะสัมพันธ์กันอย่างสอดคล้องต้องกันได้ สิ่งสุดท้ายที่ราชการต้องการก็คือพัฒนางานให้มีประสิทธิภาพ แต่การเอาวิทยฐานะมาล่อก็เพื่อจูงใจให้คนพัฒนางานสร้างความเป็นวิชาการให้เป็นผลดีต่องานที่ทำ แต่หลายคนตั้งใจทำกันเป็นล่ำเป็นสันโดยไม่ทำงานแถมยังเอาเวลาราชการไปทุ่มเพื่อความสำเร็จของตัวเองเสียอีกจึงเป็นเรื่องน่าเศร้าใจนัก ......