เทคโนโลยีสารสนเทศกับเศรษฐกิจพอเพียง

 เทคโนโลยีสารสนเทศตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง เศรษฐกิจพอเพียง คือการพัฒนาที่สมดุลและยั่งยืน มีเหตุผลของการกระทำและพร้อมรับกับการเปลี่ยนแปลงในทุกด้าน ทั้งเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม ความรู้และเทคโนโลยีซึ่งจากสาระสำคัญของนโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ พ.ศ. 2544-2553 ได้กล่าวถึงความจำเป็นและแนวทางที่จะแข่งขันกับประเทศอื่นๆ ยุคของเทคโนโลยีสารสนเทศ จึงต้องพัฒนาให้เป็นสังคมของการเรียนรู้ ใช้ภูมิปัญญา พัฒนาแล้วในทุกด้าน ยั่งยืน มีคุณภาพชีวิตที่ดี โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเป็นแรงขับเคลื่อนให้ทันกระแสโลก โดยยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงมีคุณธรรม จริยธรรมเป็นพื้นฐาน โดยเฉพาะหลักการพึ่งตนเอง ตัวอย่างเช่น            - ด้านเทคโนโลยีสืบเนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เทคโนโลยีที่เข้ามามีทั้งดีและไม่ดี จึงต้องแยกแยะบนพื้นฐานของภูมิปัญญาชาวบ้าน เลือกใช้เฉพาะที่สอดคล้องกับความต้องการ และสภาพแวดล้อม อีกทั้งควรพัฒนาเทคโนโลยีจากภูมิปัญญาของเราเอง และในส่วนของแผนพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทยได้สนับสนุนการใช้เทคโนโลยีพึ่งตนเอง โดยการสนับสนุนผู้ผลิตภายในประเทศให้ยกเว้นภาษีนำเข้าวัตถุดิบ เพื่อสนับสนุนให้ใช้สินค้า เทคโนโลยีของคนไทย ในราคาต่ำกว่าการนำเข้าสำเร็จรูป ให้สามารถสร้างอุปกรณ์ต่างๆด้วยฝีมือคนไทย ลดการพึ่งพาจากต่างประเทศ เพื่อสร้างงาน โอกาสในการพัฒนาศักยภาพ - ด้านสังคม โดยลดความเหลื่อมล้ำของสังคมโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศให้สถาบันความรู้ สนับสนุนการพัฒนาระบบส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในสาธารณสุขมูลฐาน ส่งเสริมผู้ด้อยโอกาส และประชาชนในชนบท สร้างเครือข่ายระหว่างกลุ่มสังคมให้สถาบันความรู้มีความสามารถในการสนับสนุน การเรียนรู้ของชุมชนเพื่อลดความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงสารสนเทศ และความรู้เน้นเศรษฐกิจพอเพียง อีกทั้งการสร้างทรัพยากรมนุษย์ โดยส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต ส่งเสริมนวัตกรรมโดยการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น การพัฒนาเครือข่ายสารสนเทศชุมชน มาเป็นสื่อสาธารณะในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารในสังคมไทยทุกระดับ สร้างเสริมภูมิปัญญา และการเรียนรู้ด้วยตนเองทุกประการ    อ้างอิง หนังสือแผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย พ.ศ. 2544-2553                        หนังสือแนวคิดทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียง