ทำได้ไหมเนี่ย

มันอยู่ที่คนครับว่าจะทำใจและตัดใจได้เร็วแค่ใหน

...สามวันสามเดือนสามปีมีทั้งนั้น..

ถ้ารู้จักปลงมันก็ตัดใจได้เร็วขึ้น..

.แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนเหมือนๆกันก็คือใหม่ๆ

มันจะทรมาน ภาพแห่งความหลังมันจะตามมาหลอกหลอนตลอดทั้งเวลาตื่นและเวลาหลับ...

จะนอนก็กระสับกระส่าย

จะกินอะไรก็ไม่อร่อย

พอนั่งชักโครกหน้าเธอก็ลอยขึ้นมาให้เห็นอีกแล้ว

พยายามครับ..

ต้องพยายามอย่างเดียวคือพยายามอย่าหมกมุ่นครุ่นคิดถึงความหลัง

ขณะเดียวกันก็ต้องรู้จักปลงและทำใจด้วย

อย่าอยู่คนเดียวนานๆ

พอว่างก็ไปคุยกับเพื่อน

ออกกำลังกาย

ไปงานสนุกๆกับพรรคพวก

นานๆเข้ามันคงจะดีขึ้น

ชีวิตคุณต้องเดินหน้าต่อไปครับอย่าให้เรื่องนี้มาเป็นอุปสรรคขวางกั้นความก้าวหน้าของคุณ...