โอย….น้อ…ดินเอ๋ยดินสูงค้อยอีนางงอยนั่งกอดเขาคิดถ่อได๋ผัดแฮงเศร้า…เขามาสร้าง เขื่อนใส่มูนๆ….เอ้ย….

เบิดแต่ลำทางสั้นหันมาจ้าวทางล่อง  ทางของเพิ่นล่องแล้วทางข่อยสิล่องมูน  เหลียวไปทางเหนือพู้นเมืองพิบูลแจ้งคังข่ายมีแต่ตึกแต่ค่ายตามจ้ายตะฝั่งมูน  เมืองพิบูลเป็นเมืองตั้งเจริญดีสมชื่อพิบูลอยู่ฝั่งนั้นสะพืออยู่ฝั่งนี้ดอนแก้งนั่นแบ่งกลาง


               น้ำล้นท้างตามหว่างกระแสชล  แลลงตามลำมูนแม่นทีบ่อมีเว้น  ไปชมเล่นหัวดอนบ่อนน้ำถั่งแก่งเล็กๆน้อยๆไหลเข้าใส่คับพวง  ดอนขวางคั่นติดกันแม่นดอนธาตุ  น้ำฟาดไหลต่อเกี้ยวดอนเลี้ยวสิต่อลง  โสงเสงถ่านกำมะถันเนานั่ง  ดุจดังดวงดอกไม้นาวส้มเหว่อหวาน  ทรายมูลเป็นโนนบ้านหัวดอนตาลใต้คันไฮ่  ป่าไผ่แกมป่าพร้าวใจห่าวระหว่างเว  โงเงเหลียวลงใต้ดอนตาดไฮมืดจุ่มกุ่มเห็นแต่น้ำฟาดตุ้มโตนตึ้งใส่ท่าเสียว  เหลียวไปก้ำคันลึมทองใต้ปากบุ่งน้ำแก่งคันลึม…..มันมันหากไหลจ้าวๆ   ตีเข้า….ว่าใส่กันลำพัน…เอ้ยๆๆ….นา

ลาดวารีเป็นแอวคั่นวังสะแบงเติมต่อ  บ้านคันนกหออยู่ฝั่งนั่นโนนบ้านนั่นส่วนสูง  แก่งตุงลุงมาขวางขั่นเหลียวหากันจนว่าเมื่อยบ้านคันเปือยอยู่ซ่ง


หล่งคันแม่นแก่งหัว  งัวเงียเอิ้นหัวคันงัวเพิ่นเอิ้นว่า  ปูปลามันหากหลายมากล้นคนเข่าแหว่หา  ปลาใหญ่น้อยบ่ออึดอยากมีหลายกายไปทางลำโดมปากมันตกฮั่น  อัศจรรย์ใจเจ้าเขามาสร้างเขื่อนปลาเลยขึ้นบ่อได้หายจ้อยละบ่อมี  เต็มทีข่อยเลยหากินลำบากยากคอบปากคอบท้องอยากหลงฮ้องให้ส่วงใจ  บ่อมีไผมาแก้ปัญหาเฮาเป็นเรื่องใหญ่ไผกะคงสิฮู้น้อท่าน….ท่านผู้ฟัง…ฮือๆๆๆ น้อท่าน ท่านผู้ฟังๆ…..เอ่อๆ…เอย

 ขอบคุณคุณปราณี  โนนจันทร์