ตั้งแต่มาเรียนโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต(แหม)ฟังแล้วโก้จัง(สำหรับใครบางคน) แต่ก็ยังมีใครบางคนฟังแล้วหนาวๆร้อนๆ(ไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม แต่ก็ช่างเถอะเราเรียนเก่งซะอย่าง ที่กล้าพูดเพราะมีคนบางคนปึกกว่าเราซะอีก(เก่งจริงก็ขอให้จบ ป.ตรีเน้อ) พูดไปก็สงสารกลุ่มอื่น ๆ ถ้าเขาไม่จบเราก็ไม่จบด้วยกัน (ใครอยากให้เราช่วยก็บอกเด้อ)เฉพาะเรื่องเรียน ทำรายงาน และเรียงความ(ถ้าไม่หนักหนาจะให้ลอก) โดยเฉพาะกลุ่มที่ 1 มีแต่คนมีศักยภาพมาเรียน(จริงมั้ยค๊ะหัวหน้า) อีกอย่างมีแต่ตำรวจ ทหาร มาเรียน(น่ากลัว) เขาคงเรียนเก่งเนาะ(จริงมั้ยพี่เดช) นักศึกษาต่างคนต่างมาเรียน ต่างถิ่น ต่างบ้าน ได้ออกจากบ้านมาเรียนร่าเริงผิดปกติ(ใช่ไหมดาบบัณฑิต) บางคนก็กลัวโดนปราบ กลัวมาก ๆ(จริงไหมจ่าไพบูลย์) คนที่ชอบปราบเซียนที่สุดคือนกกระยางขาว(ใช่ไหมคะสุภาพร) แต่ยังมีบางคนยิ่งเรียนก็ยิ่งเพิ่มไขมันคือน้องแจ๋ (ได้ข่าวว่าโสดสนิทจริงหนือเปล่า) แต่ที่แน่ ๆ เจ้เอาจริง(ป้าสุพิน) เบาๆหน่อยนะป้า เดี๋ยวเรียนไม่รู้เรื่องเขาจะหาว่แก่แล้วหนังเหนียว (ตายยาก) บางคนห้ามหาย ห้ามตาย ห้ามป่วย(คนเก็บค่าไฟกับสาววิก) เพราะกลัวไม่มีตัวช่วย ขาดใครก็ไม่ว่า แต่ห้ามขาดเจ้ใหญ่ (กมลพรเทเลอร์) ถ้ากลุ่มที่ 1 ขาด สิบล้อ หนาว !!!!!!
(นางชุติญา ยืนยงค์)
