ในครั้งอดีต

มีชายผู้หนึ่งนามว่า “จางไจ่เหริ่น ” ในบ้านมีลูกหลานอยู่ร่วมกันถึง 5 รุ่น ที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เมื่อนับรวมกันแล้วมากกว่าร้อยชีวิต คนเยอะเช่นนี้น่าจะวุ่นวายแต่ครอบครัวของจางไจ่เหริ่นกลับไม่เป็นเช่นนั้น ทุกคนล้วนสมานฉันท์ ตั้งแต่อดีตมาไม่เคยทะเลาะกันทำให้เป็นที่สรรเสริญไปทั่ว

เมื่อข่าวนี้ได้ยินไปถึงพระกัณฑ์ของฮ่องเต้

จึงได้มี บัญชาเรียกจางไจ่เหริ่นเข้าเฝ้า ฮ่องเต้ได้ตรัสถามจางไจ่เหริน “ตระกูลจางมีเคล็ดลับการปกครองบ้านอย่างไรหรือ? ” จางไจ่เหริ่นไม่ได้ตอบอะไร หยิบกระดาษขึ้นมา แผ่น แล้วก็เขียนตัวอักษรมากมายลงบนกระดาษ เมื่อฮ่องเต้ได้รับมาอ่านดูปรากฏว่า ตัวอักษรที่อยู่บนกระดาษทั้งแผ่นนั้น ไม่ว่าจะเป็นตัวเล็กตัวใหญ่เอียงหรือตรง ก็ล้วนคือคำว่า "อดทน" เมื่อฮ่องเต้ได้เห็นก็รู้สึกงงเป็นอย่างยิ่งพลางส่ายหัวไปมาแล้วตรัสถาม จางไจ่เหริ่นจึงกล่าวว่า “ ตระกูลจางมีความอดทนส่งมอบให้แก่ลูกหลาน ผู้สูงวัยในบ้านต้องอดทน เด็กก็ต้องอดทน มีเหตุผลก็ต้องอดทนไร้เหตุผลก็ต้องอดทน ถูกหรือผิดก็ต้องอดทน ตระกูลจางหามีเคล็ดลับอะไรไม่ ?”

หลักของการปกครองบ้านไม่มีอะไรพิศดาร

แค่เพียงคำว่า “อดทน” แม้จะเป็นคำที่เราๆ ท่าน ๆ คุ้นเคยแต่ถ้าจะให้ลงมือปฏิบัติจริง ๆ จะมีใครสักกี่คนที่ทำได้

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง

 มนุษย์นั่นเป็นสัตว์สังคม ดังนั้นการที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสงบราบรื่น จำเป็นต้องอาศัยหลักการที่ดีและสมบูรณ์ ธรรมแห่งมนุษย์นั้นสมานปรองดองสูงค่าสุดเพราะหาก เบื้องล่างสมานปรองดองกัน จะได้รับการยอมรับเบื้องกลางสมานปรองดองกัน จะได้รับการเคารพเบื้องสูงสมานปรองดองกัน จะได้รับความนับถือ และเมื่อ

 กษัตริย์และขุนนางสมานปรองดอง
จะก่อเกิดความภักดีมีสัตยธรรม
บุพการีและบุตรธิดาสมานปรองดอง
จะก่อเกิดเมตตากตัญญูกตเวทิตาธรรม
สามีและภรรยาสมานปรองดอง
จะก่อเกิดความเชื่อใจเคารพยกย่อง
พี่น้องสมานปรองดอง
จะก่อเกิดการสมานสามัคคี
มิตรสหายสมานปรองดอง
จะก่อเกิดบุญสัมพันธ์อันยาวนาน