แง่คิดสำหรับครูและพ่อแม่
ลูกใครๆ ก็รัก ครูถือว่าเป็นพ่อแม่คนที่สองของเด็กๆ ผู้ปกครองส่งลูกมาเรียนก็หวังให้ครูอบรมสั่งสอน พบครูดีก็โชดดีไป พบครูที่ไม่ใส่ใจ สนใจลูก รักลูกเราเหมือนพ่อแม่รักก็มีมาก เพราะไม่ว่าในสังคมใดไม่มีคนดีหรือคนเลวทั้งหมด ครูที่ทำตัวอย่างไม่ดีหรือมีพฤติกรรมไม่น่านับถือคนเขาดูถูกได้ว่ามาเป็นครูได้อย่างไร เหมือนกรณีที่เด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่อยู่ลำปางโดนเพื่อนทำร้ายแล้วครูกลับไม่สนใจ ปล่อยให้เด็กโทรตามผู้ปกครองมารับไปส่งโรงพยาบาลเองและปล่อยให้นักเรียนที่มีเรื่องมาข่มขู่ได้อีก นี่เป็นปัญหาของวัยรุ่นหญิง ทุกวันนี้...กลายเป็นเรื่องสนุกสนานถ่ายคลิปวีดีโอตบตีกัน หรือีกกรณีที่ครูตีนักเรียนชายที่ใส่เสื้อปล่อยชาย แล้วโกรธ..เอาไม้ตีศีรษะครูแตก... ถามหน่อยว่าที่ผู้ปกครองว่าลูกฉันเรียบร้อย.... ฉันเองสอนนักเรียนมา 26 ย่าง 27 ปี แล้ว ดูแล้วดูอีกไม่เห็นมีนักเรียนที่เรียบร้อยเขาฝ่าฝืนปล่อยชายเสื้อออกมาซักคน มีแต่ตัวแสบทั้งนั้นที่ทำเรื่องผิดระเบียบ เป็นข้อคิดอย่างหนึ่งก่อนจะรับรองลูกตัวเองต้องรู้ว่าลูกเราดีแค่ไหน จึงขอฝากแง่คิดสำหรับครูและพ่อแม่มา ณ ที่นี้
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยคำตำหนิติเตียน เขาจะเป็นคนล้มเหลว
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยคำก้าวร้าว เขาจะเป็นคนที่กร้าวแข็ง
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความเย้ยหยัน เขาจะเป็นคนที่ขลาดกลัว
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความละอาย เขาจะเป็นคนที่ขี้ระแวง
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความมานะ เขาจะเป็นคนที่อดทน
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความชื่นชม เขาจะเป็นคนซาบซึ้งในคุณค่า
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยการยอมรับ เขาจะเป็นคนที่พอใจในตนเอง
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยการให้กำลังใจ เขาจะเป็นคนที่เชื่อมั่นในตนเอง
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความยุติธรรม เขาจะเป็นคนที่มีใจเป็นธรรม
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความเป็นมิตร เขาจะเป็นคนที่มีเมตตา
ถ้าเลี้ยงเด็กด้วยความอบอุ่น เขาจะเป็นคนที่มีศรัทธาในชีวิต
ฝากไว้อีกนิด
****คนที่ไม่เคยทำความผิด คือผู้ที่ไม่เคยทำอะไรเลย *****
