ผมเจอสำนวนดี ๆ วันนี้เอามาฝากเพื่อนกันครับ ถ้าเปรียบคนเป็นแก้วน้ำคนที่มีความรู้ความสามารถก็คงไม่ต่างจากแก้วที่มีน้ำอยู่เต็มเปี่ยม หากเรานำแก้วใบนั้นไปรองน้ำ … น้ำคงจะล้น ไหลทิ้งเรื่อยไป … กักเก็บไว้ไม่ได้ทำนองเดียวกัน … หากเรามัวยึดติด ยึดมั่นถือมั่นอยู่แต่กับความรู้
ความเชื่อ หรือภูมิปัญญาที่เรามีอยู่แต่เพียงอย่างเดียวโดยไม่ยอมรับฟัง ไม่เปิดรับคำสั่งสอน หรือประสบการณ์อันเป็นประโยชน์ รวมถึงความรู้ใหม่ๆ จากผู้รู้หรือผู้มีประสบการณ์ท่านอื่นๆเราก็คงไม่ต่างจาก แก้วน้ำล้นใบนั้น …ที่ปล่อยให้น้ำไหลล้นไปโดยเปล่าประโยชน์ถ้าเราเปลี่ยนวิธีเสียใหม่ …เอาน้ำที่เรามีอยู่นั้นไปเก็บไปไว้ที่อื่น … แล้วทำตัวเป็นแก้วเปล่า … เพื่อรองรับน้ำที่มีคนเทให้ …รอง แล้ว เก็บ … รอง แล้ว เก็บ … รอง แล้ว เก็บ … รอง แล้ว เก็บ … รอง แล้ว เก็บ … รอง แล้ว เก็บ …เห็นไหมว่า … น้ำที่เรามีก็ไม่ได้หายไปไหน … แล้วเรายังมีน้ำสะสมมากขึ้น … มากขึ้น มากขึ้น อย่างไม่มีวันหมดด้วย ลองทำตัวเป็นแก้วเปล่า เพื่อเปิดรับสิ่งใหม่ๆ ดูกันเสียบ้างก็คงจะดี …
อย่าลืมว่า การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด และ คนฉลาดย่อมไม่ปิดกั้นตัวเอง
เตรียมพร้อมเพื่อทำ Km
เปิดตัว(เพื่อรับ) เปิดใจ(กว้างเพื่อเผยแพร)
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
RIP,KKU · 19 ก.ย. 2550
กรรณิการ์ วิศิษฏ์โชติอังกูร · 19 ก.ย. 2550
Pimwalaun Pungphaasuk · 19 ก.ย. 2550
นายบรรจง เวียงภักดิ์ · 19 ก.ย. 2550
จันทร์เมามาย · 19 ก.ย. 2550