การวัดผลและประเมินผลวิชาเศรษฐศาสตร์สาธารณสุข (The Economics of Public Health) ปีการศึกษา 2548 ภาคการเรียนที่ 2 หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาธารณสุขชุมชน) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ตามที่ได้ตกลงร่วมกันกับนักศึกษาเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2549 สรุปได้ดังนี้นะครับ
1. ทดสอบหลังเรียน ในแต่ละครั้งนำมารวมกัน คิดเป็นร้อยละ 20.00
2. รายงานที่ได้รับมอบหมาย ตามที่ได้บันทึกไว้ที่ โจทย์เขียนรายงานวิชาเศรษฐศาสตร์สาธารณสุข 7 ประเด็น นำมารวมกัน คิดเป็นร้อยละ 30.00
3. การนำเสนอรายงานในส่วนของการสรุปย่อจากรายงานตามข้อ 2 ความทันเวลาในแต่ละครั้งที่ได้รับมอบหมาย และการทำ AAR (After Action Review) หลังเรียนรู้ นำมารวมกัน คิดเป็นร้อยละ 30.00
4. สอบปลายภาค โดยมีข้อสอบดังนี้ “จงวิเคราะห์สถานการณ์ทางการเงินและผลลัพธ์การจัดบริการสาธารณสุขระดับ CUP ให้คำแนะนำจากผลการวิเคราะห์ที่ได้ และเขียนรายงานสรุปเสนอผู้บริหาร (Exclusive Summary)” โดยใช้ข้อมูลจากระบบรายงาน 0110 รง.5 คิดเป็นร้อยละ 20.00 (นักศึกษาสามารถหาประสบการณ์ล่วงหน้าได้จากคณะทำงานเฝ้าระวังสถานการณ์ทางการเงินและผลลัพธ์การจัดบริการสาธารณสุขระดับจังหวัด ซึ่งมีอยู่ทุกจังหวัด ที่ สสจ.แต่ละจังหวัดครับ)
สำหรับการประเมินผลโดยจะอิงเกณฑ์ ดังนี้
คะแนน ระดับคะแนน ความหมาย ค่าระดับคะแนน
80-100
A
ดีเยี่ยม 4.0
75-79
B+
ดีมาก 3.5
70-74
B
ดี 3.0
65-69
C+ ดีพอใช้ 2.5
60-64
C พอใช้ 2.0
55-59
D+
อ่อน 1.5
50-54
D
อ่อนมาก 1.0
0-49 E ตก 0
ความประทับใจในชีวิตการทำงาน ความเปลี่ยนแปลงของชีวิตย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ ไม่ว่าเวลาใดก็ตาม หากลมหายใจยังไม่มีวันสิ้นสุดลง เมื่อนั้นมนุษย์ก็ยังคงมุ่งมั่นที่จะพัฒนาตนเอง ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ดีขึ้น เพื่อปากท้อง และชีวิตของครอบครัวอันเป็นที่รักยิ่งที่ทุกคนปรารถนา เพื่อความมั่นคงและความอยู่ดีมีสุขนั้นเอง งานจึงเป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์ที่ทุกคนจะต้องทำงานเพื่อหาเงิน มาจุนเจือครอบครัว งานจึงเป็นส่วนที่สำคัญที่จะบ่งชี้ถึงความสามารถ เกียรติยศ ศักดิ์ศรี และความมั่นคงทางสังคมตลอดถึงการมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี ความมีฐานะและ การได้รับการยกย่องจากบุคคลในสังคม สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่มนุษย์ปุถุชนทุกคนย่อมต้องการแสวงหา ย่อมต้องการความมีอำนาจ หรือแม้แต่ความต้องการที่ไม่สิ้นสุดในชีวิตการทำงานและงานย่อมมีความเชื่อมโยงชัดเจนกับคำว่า เงิน ที่เราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เงินเป็นสิ่งสุดยอดปารถนา หรือแม้แต่คนหลายๆ คนจะพยายามหาเหตุผลมากล่าวอ้างว่าเงินไม่ใช่สิ่งที่ปราถนาสูงสุด แต่แท้จริงแล้วทุกคนก็ยังคงต้อง แสวงหาเงิน ใครมีมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีมากเท่านั้น ในวงสังคมจะให้การยอมรับนับหน้าถือตากันมาก แต่ถึงกระนั้นก็ตาม ยังมีกลุ่มบุคคลหลายกลุ่มที่ไม่สามารถจะไปถึงยังจุดนั้นได้ และก็ทราบดีว่าเงินเป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องการ แต่ความสุขอีกอย่างหนึ่งที่ทุกคนมีได้นั้นก็คือ ความสุขที่มาจาก การได้เป็นข้าราชการหรือข้ารับใช้ในองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอันใหญ่หลวงมากที่สุด ที่ ข้าราชการทุกคนจะได้สนอง พระราชดำรัส นโยบายขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้กับประชาชนของพระองค์ให้มีความเป็นอยู่และมีสุขภาพที่ดีและร่วมกันพัฒนาพลักดันให้ประเทศมีการเจริญก้าวหน้าสมดั่งความตั่งพระราชหฤทัยของพระองค์ ถึงแม้ ข้าพเจ้าและเพื่อนจะเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยก็ตาม ยังคงมีความภาคภูมิใจที่เห็นพระองค์มีความสุข ประชาชนมีความสุข จากการปฏิบัติหน้าที่อย่างเต็มกำลังความสามารถเท่าที่ข้าราชการชั้นผู้น้อยอย่างข้าพเจ้าและเพื่อนจะสามารถกระทำได้ และเป็นสิ่งที่ภาคภูมิใจอีกประการหนึ่งนั้นคือ การทำงานที่มีผลให้ประชาชนมีสุขภาพที่ดี การให้ความช่วยเหลือเบื่องต้นจากการเจ็บป่วยของประชาชนในเขตความรับผิดชอบ ได้เป็นเทียนเล็มหนึ่งที่เปล่งประกายแสงสว่างในความมืดมิดที่กว้างใหญ่ ได้ใช้ความสามารถที่เล่าเรียนมาช่วยชาวบ้านที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารและร่วมใช้ชีวิตในความยากลำบากกับประชาชนในพื้นที่ สร้างความเข้าใจ และให้การดูแลสุขภาพ การควบคุมป้องกันโรค ตลอดจนการรักษาเบื้องต้นให้กับประชาชน ซึ่งทำให้ประชาชนในพื้นที่มีสุขภาพที่ดีในระดับหนึ่ง และได้รับความไว้วางใจซึ่งเป็น หัวใจสำคัญในการทำงานที่ประสบความสำเร็จ เพราะการเข้าถึงเข้าใจประชาชนจนได้รับความไว้วางใจนั้น จะทำให้การพัฒนาเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้น ในการพัฒนาสุขภาพประชาชนอย่างเข้าถึงแก่นแท้นั้น การสร้างสุขภาพเป็นประเด็นหลักที่จะต้องทำให้ประชาชนเกิดความตระหนักและเร่งในการดูแลสุขภาพอย่างสมำเสมอและต่อเนื่องซึ่งจะส่งผลดีในระยะยาว ซึ่งความตระหนักในการดูแลสุขภาพนี้เป็นเรื่องที่ยากมากทั้งกลวิธี การดำเนินงาน และความต่อเนื่อง ซึ่งจะต้องให้ความอดทนอย่างสูงส่งในการดำเนินงานสร้างสุขภาพให้ประชาชนตระหนักถึงซึ่งแน่นอนที่สุด ย่อมดีกว่าการซ่อมสุขภาพ ที่จะเป็นการทำงานที่ต้องตั้งรับและใช้เงินทุนมากในการรักษาพยาบาลซึ่งประชาชนส่วนใหญ่ไม่นิยมหรือให้ความสำคัญน้อยมากในการดูแลสุขภาพ ถึงกระนั้นก็ตาม ข้าพเจ้าและเพื่อนร่วมอาชีพก็มีความภาคภูมิใจที่ได้เป็นผู้ให้อย่างแท้จริง ที่ได้ร่วมกันทำงานเพื่อให้ประชาชนมีสุขภาพที่ดี ถึงแม้เงินเดือนจะไม่มาก ความเป็นอยู่ที่ต้องอยู่ในถิ่นทุรกันดารการเดินทางที่แสนจะลำบากไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเราที่จะนำความรู้ความสามารถที่เล่าเรียนมา นำมาพัฒนาให้กับชุมชน ให้กับชาวบ้านที่เจ็บป่วย ด้วยโรคต่างๆ หายจากโรคและมีชีวิตความเป็นอยู่ในสังคมได้อย่างสงบสุข