ว่างเว้นจากการเขียนบันทึกไปหลายวัน    เนื่องจากไม่ได้ทำงานอยู่ที่หน้าจอคอมฯเลย แต่ก็แอบเขียนสิ่งต่างๆ ที่ได้ทำไปไว้ในสมุดเหมือนกัน ก็ตอนนี้เริ่มชินกับการเขียนบันทึกแล้วนะสิ ได้ทำอะไรไปแล้วนำมาเขียน เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้งรู้สึกมีความสุขอย่างไรก็ไม่รู้       

            จำได้ว่าเคยเขียนบันทึกแบบเป็นชิ้นเป็นอัน หรือจะเรียกว่าเป็นทางการก็ได้   เมื่อตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ปีที่ 2 ตอนนั้นเรียนวิชาการเขียนทั่วไป อาจารย์ให้เขียนบันทึกตั้งแต่ต้นเทอมไปจนถึงปลายเทอม ได้อะไรจากการเขียนเยอะมาก เช่น ได้รู้หลักของการเขียนที่ถูกต้อง สะกดคำถูกต้อง รู้จักการเขียนเว้นวรรคตอน ซึ่งเราจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกันกับหลักการเขียนที่ถูกต้องสักเท่าไร เพราะเราคิดว่าเป็นบันทึกส่วนตัวไม่จำเป็นจะต้องเขียนให้ดีก็ได้ แต่ถ้าคิดดูให้ดี หากเราฝึกเขียนให้ถูกต้องก็จะเป็นประโยชน์เมื่อเราต้องมาเขียนงานที่เป็นวิชาการ ฝึกไว้ให้เป็นนิสัยประโยชน์ก็เกิดขึ้นกับตัวเราเอง และที่สำคัญได้รับความภาคภูมิใจ เพราะอาจารย์ทั้งติและชม ผลงานการเขียนบันทึกของเรานะสิ 

               การเขียนบันทึกช่วยทำให้เราเก็บเรื่องราวต่างๆ ในอดีตได้เป็นอย่างดี เมื่อเรากลับมาอ่านอีกครั้งรู้สึกได้ถึงความทรงจำต่าง ๆ เพิ่งเกิดขึ้นมา    ได้รู้ว่าครั้งหนึ่งเราเคยทำอย่างนี้  ได้ตัดสินใจอย่างนั้นไป โดยส่วนตัวเป็นคนชอบเขียนอยู่แล้ว อาจจะมีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้าง ปะปนกันไป แต่รู้ว่าการเขียนนั้นมีประโยชน์และจะเขียนต่อไปเรื่อยๆ  และรู้ว่าการเขียนบันทึกช่วยทำให้ตนเองมีความสุขค่ะ