รักหรือหลง

เวลาที่เรามีคนรัก เรามักชอบที่จะหาเหตุผลของความรัก หาได้บ้างหาไม่ได้บ้าง ฉันเคยเชื่อว่าความรักต้องไม่มีเหตุผล แต่รักที่ไม่มีเหตุผลมักจบลงด้วยการเลิกราเพราะเมื่ออยู่กันไปนานๆ แล้วยังหาเหตุผลว่าทำไมเราถึงรักกันไม่ได้ เมื่อถึงจุดเบื่อก็จบลงด้วยเลิกราเพราะไม่มีเหตุผลที่จะรักกันต่อไป
 

รักทำให้เกิดความสุขและสดชื่น
หลงทำให้เกิดความเศร้าและคราบน้ำตา
เพราะรักต้องมีเหตุผล
แต่หลงหาเหตุผลไม่ได้

ความรัก
ทำไมรู้สึก “เหงา”
ทำไมรู้สึก “คิดถึง”
ทำไมรู้สึก “ห่วง”
ทำไมอยาก “ดูแล”
เพราะว่า คำว่า “รัก”
ความรักคือสิ่งสวยงามที่สุดที่เราสามารถมอบให้ผู้อื่นได้ ความรักไม่ได้จำกัดอยู่ที่คนรักเท่านั้น แต่เราสามารถมอบให้ใครก็ได้ เพราะการให้ความรักเป็นการบริหารใจให้อ่อนโยน ให้เรารู้จักการให้ และการเสียสละ ให้ความรักเป็นส่วนหนึ่งของใจเราที่เกิดขึ้นได้ทุกวัน
เมื่อมีใจ…ความคิดถึง ความห่วงใย
จะเกิดขึ้นทันที เมื่อต้องห่างหรือจากกัน
เพราะความคิดถึง ความห่วงใย
เกิดขึ้นที่ใจ ออกมาจากใจ
ด้วยใจนั่นเอง
จึงทำให้ความรู้สึกนั้นเกิดขึ้น
เมื่อไม่มีใจ ความรู้สึกนั้น ก็เกิดขึ้นไม่ได้
นี่คือ บทพิสูจน์ และความจริงของใจ
รัก เกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา ความรักไม่จำกัดชนชั้น หรือเชื้อชาติ ความรักไม่ใช่หมายถึงการครอบครองเป็นเจ้าของซึ่งกันและกัน แต่เป็นความผูกพันของใจสองดวง ที่แม้อยู่ห่างไกลกันก็ยังสามารถทำให้ใจอีกดวงอบอุ่นได้เหลือเกิน