สวัสดีครับ สมาชิกทุกท่าน ผมเพิ่งเข้ามายังไม่มีอะไร ขอฝากหัวข้อที่จั่วหัวไว้ หากมีเวลาจะเข้ามาเพิ่มเติมครับ
ผมเห็นด้วยครับ แนะนำมามากๆนะครับ
ผมชอบเกษตรเหมือนกันพี่สนใจมานานแล้วยังครับ
ดีครับหากมีเวลาจะเพิ่มเนื้อหาให้มากกว่านี้แน่นอนใจเย็นๆครับ
แล้วเจอกัน
ขอบคุณครับที่สนใจ จริงๆแล้วผมเป็นคนที่สนใจเรื่องการใช้ชีวิตประจำวัน ในแต่ละวัน ของคนเรามาก เพราะผมมองว่า เวลาไม่เคยคอยใคร แม้แต่วินาทีเดียว หากผ่านแล้วไม่มีสิทธิ์เรียกกลับได้อีก ทุกๆท่าน ว่าเป็นความจริงหรือเปล่า?
เมื่อเวลาผ่านไปก็เท่ากับว่า ความตั้งใจที่เราจะทำอะไรสักชิ้น หรือสักอย่างก็จะต้องช้าไปอีก และในแต่ละวันเราต้องสูญเสียกับสิ่งที่เราไม่ได้เตรียมตัว หรือคิดไว้ก่อน ก็มีอีกมากมาย เช่นว่า เพื่อนมารบกวนให้ช่วยเจรจากับคนนั้นหน่อยเพราะแกสนิทมากกว่าฉัน ในขณะที่เรากำลังจะลุยงานอยู่พอดี ก็ต้องตัดใจ ไปทำให้เพื่อนก่อน ของเราก็แง็กทันที
หลายคนมีความคิดดีๆ แต่ความคิดเหล่านั้น ต้องโบยบินหนีจากเราไป เพราะแขกที่เราไม่ได้เชิญหรือปัญหาประจำวันมันเข้ามาแทรกแซงอยู่เรื่อย ไม่เรื่องนี้ก็มีเรื่องอื่นเข้ามาจนได้ ทำให้เราตั้งหลักไม่ได้ซะที หลายคนเลิกล้มโครงการไปเลย แต่บางคนก็เล็งๆว่าต้องทำให้ได้ เพราะเป็นของรักของชอบ บางคนก็คิดว่าหมดสัญญาจ้าง(ปลดเกษียณ)ก่อนเเล้วค่อยมาทำ (เพราะเราคิดเอาเองว่า มีเวลาเยอะ) แต่ผมมองว่าคนเราในแต่ละวันควรแบ่งการใช้ชีวิตใน 1วันให้มันสวยงามได้นะ(ไม่ต้องทุกวันหรอกเพราะมันเป็นไปไม่ได้)
อ่านต่อนะครับ ผมจะเข้ามาเพิ่มเติมไปเรื่อยๆตามแต่เวลาที่มี คิดเสียว่าอ่านฆ่าเวลา (ไม่แน่ใจว่าใคร "ฆ่า"เวลาได้ )ก็แล้วกัน ไปต่อ....
การแบ่งใช้เวลาในหนึ่งวันให้มันสวยงามนั้นผมหมายถึง ว่า แบ่งให้ครอบครัว แบ่งให้ที่ทำงาน เพื่อนและตัวเอง ไว้เป็นหลักกว้างๆ(ค่อยมาต่อนะครับ)