อันเนื่องมาจากบล็อก

เรื่องนี้เขียน(ร่าง) ขึ้นไว้ก่อนที่จะสร้าง หรือสมัครเข้ามาทำบล็อกนี้ 1 วัน (8 กรกฎาคม 2550)จากการเป็นศึกษานิเทศก์ เคยเข้ารับการอบรมเกี่ยวกับการจัดทำเว็บไซต์ก็หลายครั้ง ก่อนอ่านหนังสือแต่ละเล่ม “คุณครู” เคยสอนไว้ว่า ควรอ่านคำนำของหนังสือเล่มนั้น ๆ ก่อน เพราะจะทำให้ทราบถึงความเป็นมา เป็นอยู่และเป็นไป ของหนังสือเล่มนั้นโดยรวม ซึ่งก็ได้ยึดเป็นหลักปฏิบัติเรื่อยมา และก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาและเคยชิน และแล้วครั้งนี้ได้มีโอกาสได้เข้าร่วมประชุมปฏิบัติการพัฒนาบุคลากรแกนนำนักจัดการความรู้ สพท.ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ” เมื่อวันที่ 6-10 กรกฎาคม 2550 ในตารางการประชุมมีเนื้อหา “การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านบล็อก(Blog)” แต่ในการฝึกปฏิบัติจะเข้าฝึกในวันพรุ่งนี้ วันนี้จึงเป็นการแนะนำโดยคร่าวๆ เหมือนการปริทัศน์หนังสือ แต่นี่เป็นการปริทัศน์เนื้อหาที่จะเข้าฝึกอบรมในวันพรุ่งนี้ 19.15 น. การประชุมในภาคค่ำเริ่มขึ้น ทางพิธีกรได้เชิญ คุณครู ปวีณา ธิติวรนันท์ ศึกษานิเทศก์ สพท.สุพรรณบุรี เขต 2 เป็น “คุณครู” ผู้ให้ความรู้ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านบล็อก โดยคุณครูได้ฉายภาพรูปร่างหน้าตาของเว็บไซต์ www.gotoknow.org ภาพบล็อกของคุณครูเองที่จัดทำขึ้นซึ่งบอกว่าเริ่มจากที่ไม่มีความรู้เกี่ยวกับบล็อกเลย จนถึงขั้นได้รับผลสำเร็จในระดับหนึ่ง จนบล็อกได้รับรางวัลจาก สคส. และคุณครูยังได้เล่าถึงประสบการณ์ต่าง ๆ เกี่ยวกับการเขียนเรื่องขึ้นบล็อก ผมต้องยอมรับว่าในอารมณ์ก่อนที่จะได้รับฟังคุณครูชี้แนะ ผมบอกกับตัวเองว่า ก็คงงั้นๆ แหละมั้ง เข้าไปสมัครเป็นสมาชิกเปิดบล็อก มีเรื่องสับเพเหระอะไรนิดหน่อยก็แปะเข้าไว้ โพสท์เอาไว้ แล้วก็ไปบอกเพื่อนๆ ว่าช่วยเข้าไปโพสท์ด้วยนะ ด้วยท่าทางที่อยากจะพูดว่า “ฉันมีบล็อกแล้วนะ” ซะมากกว่า แต่ผมคิดผิดครับ ผิดถนัด นี่จากการรับรู้ของผมเอง เพราะการนำเสนอหรือการชี้แนะของคุณครูทำให้ผมบอกตัวเองใหม่ว่า เห็นไหมนายหนูไพ ทำไมแกจึงทำตัวเป็นเหมือนคนกาแฟล้นถ้วย ฟัง! ฟังซิว่าคุณครูกำลังพูดอะไร ฟังและ “จงฟังอย่างลึกซึ้ง” คุณครูทำให้ผมเข้าใจว่า การเขียนเรื่องในบล็อกก็เหมือนกับการเขียนบันทึกลงในสมุดเล่มหนึ่ง ซึ่งคุณภาพของบันทึกนั้นขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของผู้เขียน และบล็อกเป็นสื่อการนิเทศทางไกลได้เป็นอย่างดี เราจะเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ และเราจะมีญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงอีกมากมายในบล็อก คุณครูใช้วิธีการนำเสนอแบบง่ายๆ โดยฉายไสลด์เพียง 4-5 เฟรม แต่กลวิธีเล่าเรื่องของคุณครู ท่านเล่าได้อย่างมีชีวิตชีวา มีพลังในการเล่า ทำให้ผมซึ่งโดยปกติไม่ค่อยขีดเขียนเป็นชิ้นเป็นอันสักเท่าไหร่ เกิดความรู้สึกอยากมีบล็อก อยากเขียนให้ได้เหมือนคุณครูบ้าง ซึ่งความรู้สึกที่เกิดขึ้นครั้งนี้ต้องยกความดีให้กับ “คุณครู ปวีณา ธิติวรนนท์ “ ศึกษานิเทศก์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 คนนั้น คุณครูอะไร เล่าเรื่องเร้าพลังได้ดีถึงเพียงนี้

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน