"เมื่อเจ้าต้องประสบกับเคราะห์กรรม เจ้าจงรำลึกถึงการเสียชีวิตของฉัน เพราะการเสียชีวิตของฉันคือเคราะห์กรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"

การเสียชีวิตของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมคือเคราะห์กรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ได้ประสบและกำลังจะประสบกับประชาชาติอิสลามในอนาคต

إِذَا أُصِيْبَ أَحَدُكُمْ بِمُصِيْبَةٍ فَلْيَذْكُرْ مُصِيْبَتَهُ بِيْ فَإِنَّهَا أَعْظَمُ الْمَصَائِبِ

“เมื่อใครคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้าต้องประสบกับเคราะห์กรรม ก็จงรำลึกถึงเคราะห์กรรมของเขาด้วย (การเสียชีวิตของ) ฉัน เพราะการเสียชีวิตของฉันคือเคราะห์กรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” (ดู อัสเศาะหีหะฮฺ, เลขที่ 1106)

แต่...ช่างน่าแปลกที่เคราะห์กรรมและความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเนื่องจากการเสียชีวิตของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมนี้กลับเงียบหายไปจากห้วงแห่งความนึกคิดและจิตใต้สำนึกของชาวมุสลิม

ที่จริงเราไม่ได้รับประโยชน์และบทเรียนจากหะดีษนี้เพียงแค่ การส่งเสริมให้เรามีจิตใจที่เข้มแข็งและอดทนในยามที่ต้องประสบกับเคราะห์กรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นกุญแจสู่ความอ่อนโยน ความรู้ และศาสตร์ต่างๆที่เป็นแสงสว่างส่องทางสำหรับชาวมุสลิมอีกด้วย ทำให้พวกเขาตาสว่างและมองเห็นถึงสาเหตุแห่งความมืดบอดต่างๆที่กำลังดำเนินชีวิตอยู่ สอนให้พวกเรารู้จักมักคุ้นกับเคราะห์กรรมต่างๆที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่กับมัน และชี้นำเส้นทางที่ปลอดภัยด้วยการยึดปฏิบัติตามหลักสูตรที่ท่านศาสนทูตได้กำหนดไว้

แน่นอน ทุกๆผู้นำที่ยิ่งใหญ่ เมื่อเขาได้ลาจากไปย่อมต้องมีผลกระทบต่อบรรดาผู้ที่ยกย่อง ชื่นชม และเชิดชูเขา เช่นเดียวกับการจากไปของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ผลกระทบของมันไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับบรรดาเศาะหาบะฮฺเท่านั้น แต่ทว่า มันได้แผ่ซ่านไปสู่ทั่วทุกอณูจิตของประชาชาติอิสลามทั้งปวง

ด้วยเหตุนี้ ทุกครั้งที่เราได้ประสบกับเคราะห์กรรมใดๆ ท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ท่านก็เรียกร้องให้เรารำลึกถึงการเสียชีวิตและการจากไปของท่าน เพราะด้วยการรำลึกถึงการเสียชีวิตของท่านจะทำให้เรามีความรู้สึกว่าเคราะห์กรรม และความสูญเสียที่ได้ประสบกับตัวเราเป็นเพียงการทดสอบที่เล็กน้อย ถ้าจะเทียบกับการที่เราต้องสูญเสียท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมไป

ไม่มีใครกล้าปฏิเสธว่า เมื่อมีคนใดคนหนึ่งที่เราเชิดชูและเคารพ หรือรักใคร่และหวงแหน หรือญาติผู้ใกล้ชิด หรือเพื่อนสนิทมิตรสหาย ต้องสูญเสียและจากเราไป จิตใจของเราย่อมต้องลิ้มรสกับความเจ็บปวดและขมขื่นจากการลาพรากและจากไปของพวกเขา

แล้วคุณหละ...ลองถามตัวคุณเองสิ ว่าเคยรู้สึกเจ็บปวดบ้างไหมกับการที่คุณต้องสูญเสียท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมไป!!!