วิกฤตหมูปี 50 มีผลกระทบต่อพี่น้องเกษตรกรชาวบ้านตาดำ ๆ มีใครช่วยให้เขามีอาชีพ มีงานทำ มีรายได้ ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง ชาวฟาร์มหมูช่วยแจกจ่ายความรู้ให้คนเลี้ยงหมูอยู่กับกิจกรรมที่เขาชอบบ้าง

วิกฤตหมูปี 50

เกษตรกรคนเลี้ยงหมูถูกตามว่า ทำไมถึงเลี้ยงหมู คำตอบของคนเลี้ยงหมูก็ให้คำตอบที่หลากหลายคำตอบซึ่งมีคำบอกเล่าว่า เลี้ยงหมูเพราะว่ารักสัตว์ บางคนก็ตอบว่าเลี้ยงเพื่อไว้เป็นอาหารในครอบครัว มีหลายท่านก็อธิบายให้ฟังว่า การเลี้ยงหมูมีมาคู่กับมนุษย์ที่มีกิจกรรมในเรื่องของการทำมาหากินมาช้านานแล้ว หมูไม่ใช่เป็นสัตว์ที่เลี้ยงยาก จะเลี้ยงแบบปล่อยไล่ทุ่งก็ได้ให้หากินเองโดยไม่ต้องช่วยเหลือก็ไม่ตาย แต่คนเลี้ยงหมูจะตายก่อนหมู หมูที่ชาวบ้านเลี้ยงทำอย่างไรถึงจะเป็นรายได้พอที่จะพึ่งตัวเองได้ กลุ่มฟาร์มหมูต้องดูสัดส่วนของการผลิตหมูให้มีความสมดุลย์กับความต้องการของผู้บริโภคบ้าง หมูที่เกษตรกรมีอยู่ก็อย่าไปรบกวนระบบการจัดการทางโครงสร้างมากนัก " สุภาษิตคนเลี้ยงหมูบอกว่าอยากรวยให้เลี้ยงหมู อยากจนก็เลี้ยงหมู " การเลี้ยงหมูของเกษตรกรเลี้ยงหมูจนตายก็ไม่รวยนี้คือเรื่องจริง ความรู้สึกที่เต็มอกจากความภาคภูมิใจของเกษตรกรคือขอให้ได้มีงานทำ ชุดความรู้การเลี้ยงหมูที่เป็นภูมิปัญญานั้นยังนำมาใช้ได้อยู่ในวิกฤตหมู แต่ชุดความรู้การเลี้ยงหมูที่ทันสมัยก็ยังไม่มีใครบอกได้ว่าให้เกษตรกรเรียนรู้กับหลักการและวิธีการ ที่เหมาะสมกับการดำเนินชีวิต