วันนี้เสียงมาตามสายโทรศัพท์ "บอกว่าคิดถึงป้าตุลามาก กลัวว่าจะอายุสั้น " เป็นคำพูดของเด็กชายคนหนึ่ง กำลังเรียนชั้น ม.3 จากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นเด็กที่ได้รับชะตากรรมจากแม่ คือ น้องติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์
กรณีมีอยู่ว่า แม่ของเด็กคนนี้เป็นคนกรุงเทพฯ เธอถูกบังคับขายบริการทางเพศ เมื่อเธอไม่ขายบริการทางเพศ บรรดาพวกแมงดาได้ทำร้ายเธอ ทุบตี ทำให้เธอสติไม่ดี หลังจากนั้นเธอตั้งครรภ์ และเธอติดเชื้อเอดส์จากการทำงานตรงนี้ด้วย เธอได้เสียชีวิตมานานแล้ว และทิ้งไว้แต่ลูกชายสุดที่รัก ทิ้งไว้ที่องค์กรเอกชน ก่อนหน้านั้นตัวดิฉันเองได้ให้ความรัก ความเข้าใจ และให้การอบรม ให้เด็กเป็นคนดี เธอผูกพันธ์จะให้ความเคารพและเชื่อฟังเสมอ
แต่ในการทำงาน แต่ละคนมีเส้นทางเดินของตนเอง คงไม่สามารถที่จะดูแลเด็กคนนี้ได้ตลอด เมื่อตัวดิฉันไม่อยู่ แต่องค์กรยังอยู่ที่จะให้การดูแลเด็กคนนี้อย่างไร แต่ด้วยความเหงา และชีวิตนี้ไม่มีใครเด็กจึงได้แสดงพฤติกรรมมากมาย เช่น ติดเกม ลักขโมย และพยายามที่จะเรียกร้องความสนใจจากคนรอบข้าง
และในวันนี้ด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อย และถามว่า ป้าตุลาจะไปเที่ยวเชียงใหม่อีกเมื่อ ดูเหมือนว่าผมจะอายุสั้นแล้ว เมื่อได้ยินเสียงเด็กในใจก็เป็นห่วง แต่จะไม่แสดงความอ่อนแอให้เด็กได้เห็น ได้ให้กำลังใจ และการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ให้เขาดูแลตนเอง และให้ความเคารพกับพี่ๆที่ให้การดูแลเธอ ถึงแม้ว่าจะเป็นห่วงและรักเธอมาก แต่ต้องพยายามที่จะชี้ให้เด็กเห็นไม่ยึดติด พยายามช่วยเขา ให้เขาได้ช่วยตัวของเขามากที่สุดในขณะนี้
อ่านแล้วนึกสงสารทุกคน
สงสารแม่ของเด็กที่ติดเอดส์ ตั้งครรภ์ คลอดลูก (ในสมัยที่เราไม่รู้ว่าเด็กจะติดเชื้อจากแม่มากเท่าไหร่) และต้องตายจากไปก่อนเวลาอันควร
สงสารเด็ก ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เลย บางคนโชคร้ายมาก ติดเชื้อมากจากแม่ บางคนโชคร้ายน้อยหน่อย เพราะไม่ติดเชื้อจากแม่ แต่ต้องมาทนต่อความกดดันต่างๆ ไม่ว่าการเป็นเด็กกำพร้า การถูกรังเกียจเดียดฉันท์จากสังคม ความว้าเหว่เดียวดาย หลายคนดำเนินตามรอยเท้าบุพการี ติดเกมส์ ขายตัว ติดเหล้า และติเอดส์
สงสารคนดูแล การดูแลที่กลายเป็นภาระ บางครั้งใจเราก็คล้อยตามกับการเปลี่ยนแปลงที่เศร้าสร้อย เหนื่อยใจและท้อแท้ก็มีบ่อย
หมอก็น่าเห็นใจ คนไข้หลายคนมาขอให้ทำแท้ง หมอกลุ่มที่ไม่ยอมทำให้ก็มีเหตุผลต่างๆนานา ไม่ว่าจะเป็นบาป เด็กอาจจะไม่ติดเชื้อ (อาจจะ) พ่อแม่ตายไปก็มีคนเล้ยง กลุ่มที่ยอมทำแท้งให้ ก็คิดถึงสิทธิ์ของคนไข้ คิดถึงความยากลำบากเหมือนกับที่เด็กชายคนนี้รำพึงรำพัน หมอคนที่ทำแท้งก็อาจถูกเพื่อนร่วมวิชาชีพดูถูก
สรุปแล้ว น่าเห็นใจกันทุกคนครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ธนพันธ์ ชูบุญ
ยินดีที่ได้รู้จักอาจารย์ ขอบคุณที่แวะมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางด้านความรู้ ชีวิตคนเรามีความแตกต่างกันมาก เรื่องราวที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริง ที่เกิดขึ้นในสังคมไทย
ในบทบาทของแต่ละคน พยายามทำงานด้วยใจและการทุ่มเท และช่วยตามศักยภาพของแต่ละบุคคล ให้เขาได้เป็นคนที่สมบูรณ์มากที่สุด
สวัสดีค่ะ คุณเนปาลี
การช่วยเหลือมนุษย์โดยเฉพาะผู้ที่ประสบชะตาชีวิต จากครอบครัว เด็กบางคนไม่รู้อะไร แต่เขาต้องได้รับผลกระทบเต็มๆเลย ไม่ว่าจะเป็นทางด้านร่างกายและจิตใจ ขอชื่นชมเป็นสิ่งที่ดีมากเลยค่ะ