เมื่อวานซืน ขณะที่นอนอยู่บนเปลญวนนั้นก็นึกถึงเพื่อนจากโลกไซเบอร์คนหนึ่ง เมื่อนึกถึงมือก็กดหมายเลขบนมือถือไปด้วย แล้วจึงได้ฟังเรื่องของไอมี่
ไอมี่เป็นหลานสาวตัวน้อยวัย 4 ขวบ ของเพื่อนคนนี้ค่ะ เป็นคนที่ทำให้โลกของคนรอบ ๆ ตัว สดใสขึ้นมาได้เมื่อได้ฟังเรื่องราวของไอมี่ นี่คนเขียนเองก็มีแพลนจะทำหนังสือภาพทำมือเรื่อง " เรื่องของไอมี่ " แฮ่ะ ๆ แพลนนี้อยู่ในความคิดและจินตนาการน่ะค่ะ หลังจากที่คุยวีรกรรมเรื่องของไอมี่ให้ใคร ๆ ฟัง ปรากฏว่าใคร ๆ ก็ตกหลุมรักแม่เด็กสาวตัวน้อยคนนี้เสียแล้ว คนเขียนก็เป็นหนึ่งในแฟนคลับของไอมี่ล่ะค่ะ พอบอกไปว่าอยากทำหนังสือภาพทำมือเรื่อง " เรื่องของไอมี่ " แล้วจะนำเงินส่วนหนึ่งไปทำบุญกัน ก็ได้รับการตอบรับเป็นอันดี แต่โครงการนี้ท่าจะยังอีกนานเพราะอารมณ์ศิลปินของคนเขียนไม่ค่อยปรากฏบ่อยเสียด้วย
กลับมาเข้าเรื่องของเมื่อวานต่อ เพื่อนสาวคนนี้เธอรู้ว่าคนเขียนโปรดปรานและชอบใจที่จะได้ยินได้ฟังวีรกรรมของไอมี่เป็นยิ่งนัก เธอก็เล่าให้ฟังว่า .. " ไอมี่ทะเลาะกับพี่สาวเราล่ะ "
คนเขียนร้องอ๊าววววววว .. ทำไมคะ?
เพื่อนสาวว่า .. ต้อมจำได้ไหม ที่เราเคยเล่าให้ฟังก่อนไอมี่จะกลับกรุงเทพว่า แม่เราซื้อรองเท้าสีชมพูให้ไอมี่คู่หนึ่ง แล้วไอมี่ก็ชอบรองเท้าคู้นี้มาก พอกลับไปกรุงเทพ ตุ๊กตาที่ติดอยู่ที่รองเท้าข้างหนึ่งหลุดไปเหลือแต่รอยกาวไง พี่สาวเราก็เห็นว่ารองเท้าคู่นี้ไอมี่สวมทุกวันจนเยินแล้วด้วยเลยเอาไปทิ้ง ทีนี้ไอมี่เขาหารองเท้าคู่โปรดของเขาไม่เจอก็เลยถามหา พอพี่สาวเราบอกว่าตุ๊กตามันหลุดแล้วก็เลยทิ้งไป ไอมี่ก็เลยงอแงหาว่าแม่ไม่รักเขา เอาของเขาไปทิ้งได้ไง ก็ตุ๊กตามันหลุดหายไปข้างหนึ่งแต่อีกข้างก็ยังมีอยู่นี่ แล้วนี่ถ้าอาไบ (( ไอมี่เรียกคุณยายว่า อาไบ ค่ะ ))รู้ ต้องเสียใจแน่ ๆ เลย เพราะอาไบเป็นคนซื้อให้ ก็เลยทะเลาะกัน
พอได้ฟังเรื่องของไอมี่จบ คนเขียนก็นึกไปถึงเรื่องของน้ำครึ่งแก้ว ทันที
แก้วน้ำ 1 ใบ มีน้ำอยู่ครึ่งแก้ว
คนที่มีทัศนคติในทางบวก จะมองว่า .. " มีน้ำอยู่ตั้งครึ่งแก้ว "
คนที่มีทัศนคติในทางลบ จะมองว่า .. " เหลือน้ำอยู่แค่ครึ่งแก้ว "
ใช่ค่ะน้ำครึ่งแก้วถ้ามองด้านบวก ก็ยังเหลืออีกตั้งครึ่งแก้ว ใช้แก้กระหายได้ค่อยๆ จิบไป แต่ถ้ามองในแง่ลบ โหเหลือแค่ครึ่งแก้ว ไม่พอให้หายหิว ก็เหมือนมุมมองของคนเรา นะ มองให้ดี มองในแง่ดี ปัญหาทั้งหลายย่อมต้องมีทางออก ถ้ามองอย่างไม่ใช้สติ ก็จะพบแต่ความตีบตันไม่มีหนทางให้ เพราะฉะนั้นทุกอย่างหากใช้สติคิด ทุกปัญหาย่อมมีหนทางในตัวของมันค่ะ ((nisachol))
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้ว นึกถึงหลานชายสุดรัก จะอายุ 1 ขวบเร็วๆนี้แล้ว
เด็กเขาจะมีมุมมองและการคิดแบบของเขาค่ะ ถ้าเขาชอบอะไรจริงๆ ต่อให้มันเก่ามอมยังไง เขาก็ชอบของเขาค่ะ เอาของใหม่มาให้ เขาก็ไม่ชอบหรอกค่ะ มันเป็นความชอบฝังใจ ที่เด็กส่วนใหญ่ จะมีประสบการณ์นี้มาแล้วแทบทุกคน พอโตขึ้น จะหายไปเอง
จะคอยอ่านเรื่องของคุณค่ะ
ทุกคนมีความชอบและแนวของตัวเอง เขียนแปลกๆไปบ้างก็ดี ทุกอย่างมีข้อคิดอยู่ในตัวของมันอยู่ค่ะ
ไอมี่น่ารักมาก
สวัสดีค่ะ
วันนี้เป็นวันเกิดของหลานอายุครบ 1 ขวบพอดีค่ะ
อยากเป็นคุณย่า.comค่ะ
อ่านแล้วคิดถึงไอมี่จังอยากให้มาอยู่เชียงรายจัง รักไอมี่ มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คิดถึงไอมี่มากเลยพอได้อ่านเเล้วซึ้งมากเเล้วทำให้ยิ่งคิดถึง
ไอมีมากๆเลย
น้องเค้าคงรักรองเท้าคู่นี้ของเค้าเอามากๆ เลย และคงเสียใจ อยากได้กลับคืนมา อาจจะเป็นรองเท้าที่เค้าใส่แล้วรู้สึกสบาย รู้สึกดีเวลาเดินก็ได้
จริงๆแล้วไอมี่เป็นเด็กที่พิเศษสำหรับในความคิด….เมื่อวันไหนเธอเคลียด หรือเศร้า เราทุกคนก็จะเศร้าเธอไม่เคยร้องไห้เลยเวลาถูกฉีดยา ตั้งแต่เธอแบเบาะเธอทำฟันได้สบายๆเหมือนผู้ใหญ่ที่โตแล้ว สิ่งที่จะทำให้เธอร้องไห้ ได้คือมีคนบอกว่าวันนี้เธอทำตัวไม่น่ารักจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม ขอบคุณผู้เขียนที่ทำให้เห็นอีกมุมหนึ่งของเธอ ฉันคิดว่าเด็กๆ ทุกคนมีความพิเศษ….. ไอมี่เคยบอกกับฉันว่าเธอไม่อยากโต เพราะเมื่อเธอโตกลัวว่าฉันจะตาย กลัวว่าเมื่อเค้าตัวสูงแล้วจะไม่ได้กอดกันอีกมันเป็นความคิดแปลกๆของเธอฉันคิดว่าเด็กๆ ที่วิ่งเล่นทั่วไปก็คงมีความคิดแปลกๆเหมือนเธอ…….แต่ที่แน่ๆ ฉันรักเธอมากเหลือเกิน………………..
แม่ของไอมี่คงดีใจมากๆที่ทุกให้ความรักและรักไอมี่ไอมี่เป็นเด็กที่น่ารักมากๆขอให้ครอบครัวของ ไอมี่มีความสุขมากๆครับขอให้ไอมี่เป็นดีและน่ารักอยางนี่ตลอดไป
ไอมี่น่ารักมากจริง ๆค่ะ นี่ขนาดคนเขียนไม่เคยเจอตัวเป็น ๆ นะคะ ยังแอบหลงรักถึงเพียงนี้
สวัสดีวันจันทร์ที่อยากให้คนทั้งโลกมีความสุขค่ะ
ต้องเป็นแฟนคลับไอมี่แน่ ๆ เลย
คิดถึงไอมี่เหมือนกันค่ะ ตั้งแต่ไอมี่กลับกรุงเทพฯ แล้ว พี่ไม่ได้ยินเสียงไอมี่เลย
เมื่อไหร่ ไอมี่จะมาเชียงรายอีกน๊า เนอะ
ค่ะ รองเท้าคู้นี้ ไอมี่คงรักมาก เพราะเป็นสีชมพูสีโปรด และที่สำคัญอาไบ (( คุณยาย ))เป็นคนให้มา
และก็อาจเป็นรองเท้าที่สวมสบายเนอะ ๆ ๆ
สวัสดีค่ะ และดีใจจังเลยที่คุณเข้ามา ไอมี่เป็นเด็กที่พิเศษมากจริง ๆ ค่ะ ทั้งความคิดและคำพูด
บอกไม่ถูกนะคะว่าทำไมถึงได้หลงรักไอมี่ถึงเพียงนี้ รู้แต่ว่าวันที่เศร้าที่สุดด้วยเรื่องใด ๆ ก็ตาม บางครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องของไอมี่ตามที่ได้ยินมาก็จะรู้สึกได้ว่ามีรอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปากเสียแล้ว
พอได้รู้จักน้าสาวของไอมี่มากขึ้น ได้อ่านตัวหนังสือของคุณผู้ให้กำเนิดไอมี่ในนี้ ก็เข้าใจแล้วค่ะว่าเด็กคนนี้เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรักจริง ๆ
คุณ momjay เค้าว่างคะ เค้าเลยได้เค้ามาอ่าน
ไอมี่จะรู้ไหมว่าพี่ซัลมาคิดถึงไอมี่มากกยิ่งพี่ซัลมาได้อ่านเรื่องของไอมี่ก็ยิ่งคิดถึงมากๆไอมี่เค้าเป็นเด็กดีใครๆก็รักพี่ซัลมายังรักไอมี่เลย
เมื่อวานได้ฟังจากคนสนิท(Momjay)มีคนเขียนเรื่องของอัยมี่ ได้ยินก็ดีใจนะอยากอ่านเหมือนกันพยายามเปิดจากที่ทำงานเสียดายเค้าไม่ให้เปิดเว็บอื่นวันนี้ตอนเช้าก็ลองมาเปิดดู ก็ชอบนะ สำหรับอัยมี่แล้วถ้าจะให้พูดถึงก็คงไม่มีวันจบเพราะชีวิตให้แต่ละวันเธอมีเรื่องราวเยอะ ที่ รร คุณครู จะเรียกเธอว่าเจ้าหญิงวุ่นวาย ไม่ได้เรียกว่าอัยมี่ ฟังจากชื่อคงรู้ว่าเธอเป็นยังไงแต่ยังไงแล้วต้องขอบคุณคนสนิทของผม ที่เลี้ยงดูเธอมาอย่างดี ขอบคุณครับคุณ Momjay
จุ๊บ ๆ ล่ะค่ะ