ดิฉันเป็นลูกคนแรกๆในครอบครัว ซึ่งครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวใหญ่มี พ่อ มีแม่และลูกๆหลายคน เป็นธรรมดาอยู่เองที่ครอบครัวขนาดใหญ่จะมีปัญหามาก โดยเฉพาะน้องตัวเล็กๆ ที่ต้องการอาหารและความอบอุ่นมากๆและมีความต้องการที่จะเป็นคนสำคัญในครอบครัว…ดิฉันในฐานะพี่คนแรกๆ ก็พยายามมองดูน้องด้วยความห่วงใย และหวังจะเป็นที่พึ่งของพวกเขา ดิฉันพยายามหาวิธีการหลายๆ แบบเพื่อช่วยเหลือน้องๆ จนกระทั่งได้พบกับ กระบวนการบริหารจัดการองค์ความรู้ ซึ่งเป็นวิธีการช่วยเหลือแบบยั่งยืน แต่ดิฉันก็มาคิดอีกว่า ถ้าน้องๆ ของดิฉัน เชื่อฟังในหลวงสักนิดในเรื่องความพอเพียง ปัญหาต่างๆในครอบครัวคงจะลดน้อยไปกว่านี้กระบวนการทาง KM เป็นกระบวนการที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในครอบครัว ให้แบบไม่หวังผลตอบแทน มีความปรารถนาที่ดีต่อกันและกัน เป็นการฝึกให้ยอมรับซึ่งกันและกัน เปิดใจกว้างยอมรับฟังเหตุและผล จากสิ่งที่คิดและสิ่งที่จะกระทำ เป็นการเติมเต็มความปรารถนาที่ดีๆต่อสมาชิกในครอบครัว ช่วยให้ครอบครัวเดินไปในแนวทางที่ทุกคนปรารถนาและมีความสุข การเอื้ออาทรต่อบุคคลอื่นนั้นทำได้ยากแต่ในความยากลำบากก็สามารถทำได้ นั่นขึ้นอยู่กับว่าเราเอาตนเองเป็นที่ตั้งหรือเอาครอบครัวเป็นที่ตั้ง ทุกคนในครอบครัวมีอาหารสำหรับแบ่งปันกันคงไม่อิ่มทุกมื้อคงไม่อร่อยทุกมื้อ นั้นไม่ได้หมายความว่าเราอดทุกมื้อ …….
