หลังจากที่วันนี้ช่วงเช้าได้มีโอกาสไปเล่าเรื่องเกี่ยวกับการใช้บล็อกในการประจำ ให้กับมิตรชาวคณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ และคณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏ
หลังจากที่ท่านอธิการบดี มรภ.มค. กล่าวเปิด และตามด้วยอาจารย์ ดร.วรรทณา สินศิริ บรรยายต่อ จากนั้ก็ถึงตาผมทีต้องขึ้นเขียง เลยนำคำบรรยมาฝากครับ เผื่อจะเป็นประโยชน์บ้างในอีกแง่มุมหนึ่งของผม
คำบรรยายประกอบสไลด์ เรื่อง
“อีกทางเลือกหนึ่งในการจัดการความรู้ : การใช้ blog บน GotoKnow”
โดยนายกัมปนาท อาชา ตำแหน่งพนักงานการศึกษา
สังกัดศูนย์พัฒนาและประกันคุณภาพ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
วันที่ 1 มิถุนายน 2550 ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 1 (เวลา 97 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">กราบเรียนคณบดี คณาจารย์ บุคลากรคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ร่วมถึงคณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ผมนายกัมปนาท อาชา ตำแหน่งพนักงานการศึกษา สังกัดศูนย์พัฒนาและประกันคุณภาพ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ต้องขอบคุณที่ให้โอกาสผมได้มาพัฒนาตนเอง โดยธรรมชาติของงานประจำผมเกี่ยวกับงานวิเคราะห์ข้อมูลสารสนเทศด้านการประกันคุณภาพของมหาวิทยาลัย ส่วนมากก็ทำงานอยู่เบื้องหลัง ไม่ค่อยได้มีโอกาสมาอยู่บนเวทีเช่นนี้เท่าไรนัก วันนี้ทั้งดีใจและตื่นเต้นควบคู่กันไป เครื่องมือง่ายๆและได้ผลดีอย่างหนึ่งของการจัดการความรู้ คือ storytelling หรือ การเล่าเรื่อง เป็นการดึง tacit ความรู้จากตัวบุคคล วันนี้คงไม่ได้อยู่ในฐานะวิทยากร แต่ขอเป็นเพียง “ผู้เล่า” เล่าถึงประสบการณ์อีกด้านหนึ่งของการนำเอาเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้การจัดการความรู้ น่าจะเข้ากับหัวข้อของการสัมมนาครั้งนี้ คือ “การจัดการความรู้และการบริหารจัดการที่ดี” โดยเรื่องที่ผมจะเล่าคือ “อีกทางเลือกหนึ่งในการจัดการความรู้ : การใช้ blog บน GotoKnow” ซึ่งเป็นการนำเอาหลักการจัดการความรู้ และเทคโนโลยีสารสนเทศ 2 หลักการใน 10 หลักการของการบริหารจัดการที่ดี ที่ผสมผสานกันได้อย่างลงตัว </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ซึ่งอาจารย์หลายท่านอาจเคยใช้ และมีประสบการณ์มากกว่าผม คงใช้เวลาไม่นาน ถ้ามีโอกาสผมอยากเห็นบรรยากาศของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 2 (เวลา 20 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนอื่นมาทำความรู้จักคำว่า blog ความหมายที่เข้าใจง่ายๆก็คือ การบันทึกบนอินเทอร์เน็ต นั้นเอง ไม่ว่าจะเป็นการประกาศข่าวสาร แสดงความคิดเห็น หรือเผยแพร่ผลงาน </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 3 (เวลา 4 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> สำหรับมุมมองส่วนตัวของผม ผมมองว่า..... </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 4 (เวลา 45 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เปรียบเหมือนห้องส่วนตัวหรือโชว์รูม มีกระจกใส นำเสนอชิ้นงานผลงานอะไรซักอย่างตามแต่เจ้าของห้องนั้นอยากแสดง โดยผู้ที่สนใจอาจเพียงเดินมองผ่านจากรอบข้างนอก นั้นถ้าเปรียบกับผู้ที่อ่าน blog หรือไม่ก็มีผู้ที่สนใจอีกระดับหนึ่งคือเดินเข้ามาในห้องนี้พร้อมทั้งติชม คุยกับเจ้าของห้องนั้น ถ้าเปรียบกับ blog แล้ว คือ มีผู้เข้ามาแสดงความคิดเห็นในบันทึก </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 5 (เวลา 21 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อีกอย่างหนึ่งผมมองว่า blog นั้นคล้ายกับไดอารี่ แต่เป็นไดอารี่ที่มีชีวิตบนอินเทอร์เน็ต ผู้อื่นได้เข้ามาอ่านได้ พร้อมทั้งแสดงความคิดเห็น เพื่อการต่อยอดทางความคิด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 6 (เวลา 85 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ตัวอย่างผู้ให้บริการ blog มีทั้งแบบไม่เสียค่าบริการและเสียค่าบริการในไทย ซึ่งหลายๆคน ถ้าใครเป็นคอการเมืองแล้วก็ ต้องคิดถึง blog ของ OKnation เป็นของเครือเนชั่น คุณสุทธิชัย หยุ่น (คลิ๊กตัวอย่างหน้าเว็บ) </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หรือไม่ถ้าเป็นวัยรุ่นๆหน่อย ชอบเรื่องความรัก บันเทิง ก็ blog ของ hunsa หรือ sanook ซึ่งในเว็บไซต์เหล่านี้อาจจะให้ใช้ฟรีก็จริงแต่ก็อาศัยการโฆษณาสินค้ารวมอยู่ด้วย </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">แต่ถ้าเป็นคนทำงาน โดยเฉพาะแวดวงอุดมศึกษา ที่ต้องการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แล้ว ผมขอแนะนำอีกหนึ่งทางเลือก ที่น่าจะช่วยในการจัดการความรู้ทั้งระดับตัวบุคคล หรือองค์กรได้ดี นั้นคือ blog ของ GotoKnow</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 7 (เวลา 82 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนอื่นผมต้องบอกก่อนเลยนะครับไม่ได้ค่านายหน้าจาก GotoKnow หรือมีผลประโยชน์ซึ่งกันและกันแต่ประการใดเลยนะครับ เพราะเว็บนี้ไม่ได้ดำเนินการเพื่อผลทางธุรกิจ ผมเป็นเพียงผู้ใช้ซึ่งใช้มาระยะเวลาหนึ่งแล้วเห็นว่ามีประโยชน์ทั้งกับตัวเองและหน่วยงานของผม</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">GotoKnow ย่อมาจาก The Gateway of Thailand's OnlineKnowledge Management</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อายุตอนนี้ก็ 2 ขวบปีเต็ม สนับสนุนโดยสถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม หรือ สคส. ผู้อำนวยการปัจจุบันคือ ท่านศาสตราจารย์ นายแพทย์ วิจารณ์ พานิช</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">พัฒนาและดูแลโดย ดร.จันทวรรณ และ ดร.ธวัชชัย คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 8 (เวลา 66 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ลองดูตัวอย่างเว็บของ GotoKnow (คลิ๊กตัวอย่างหน้าเว็บ)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">คนที่เขียน blog เราจะเรียกกันว่า bloger นะครับ ตัวอย่าง bloger กิตติมาศักดิ์ เช่น</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- คุณหมอวิจารณ์ ผอ.สคส.</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- ท่านไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">จะเห็นว่าเว็บนี้บอกเจตนารมณ์ชัดเจน คือ “คนทำงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้” </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ที่ผมเห็นก็มีเช่น ชาวอุดมศึกษา (อันนี้จะเยอะหน่อย) พยาบาล หมอ ครู นักวิจัยท้องถิ่น พนักงานบริษัท แม้แต่พระก็มีหลายรูป </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 9 (เวลา 98 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ที่มาที่ไปทำให้ผมรู้จักเวทีเสมือนแห่งนี้ คือ ถูกแนะนำจากสมาชิก UKM คือ เครือข่ายการจัดการความรู้ระหว่างมหาวิทยาลัย ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามก็เป็นสมาชิกเครือข่ายนี้ด้วย โดยจะจัดเสวนากันทุกๆ 3 เดือน เวียนกันไปแต่ละสถาบัน โดยแต่ละครั้งหัวข้อก็จะแตกต่างกันออกไป </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ผมมีโอกาสได้เข้าร่วมอยู่ 5 ครั้ง ครั้งล่าสุดก็เมื่อ 27-28 พฤษภาที่ผ่านมาที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เจ้าภาพคือมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ในหัวข้อ “การบริหารจัดการที่ดี : อะไร ทำไม และอย่างไร” </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ครั้งแรกจัดที่ มมส. ยังไม่รู้เลยว่า GotoKnow คืออะไร คงกลัวว่าจะเชย คุยกับใครไม่รู้เรื่อง ผมเลยเริ่มศึกษา เริ่มใช้เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน โดยเน้นการแลกเปลี่ยน ต่อยอด จากการเข้าร่วม UKM แต่ละครั้ง กับสมาชิกชาวอุดมศึกษา และเริ่มจะขยายวงขึ้นตามลำดับ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 10 (เวลา 62 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">บทบาท 3 อย่างที่ผมทำในเวที GotoKnow คือ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">1. เขียนบันทึกใน blog ของตัวเอง</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">2. อ่านบันทึกของคนอื่น โดยเน้นหนักไปด้านการประกันคุณภาพการศึกษา หรืออุดมศึกษา แต่จริงๆแล้วบันทึกอื่นๆที่ไม่เกี่ยวก็อ่านบ้างเช่นกัน ขึ้นอยู่กับเวลา</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">3. แสดงความคิดเห็น แง่มุมที่แตกต่าง แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในบันทึกของคนอื่นที่ผมพอจะมีภูมิความรู้บ้าง โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับงาน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">คือสรุปว่าในเวทีนี้เราเป็นทั้งผู้ให้ความรู้ และผู้รับความรู้ ตามประสบการณ์ของแต่ละคน ผมจะได้กำไรมากหน่อยเพราะส่วนมากจะเป็นผู้รับความรู้ซะมากกว่า เนื่องจากประสบการณ์การทำงานยังน้อย </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 11 (เวลา 69 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ตัวอย่าง bloger ชาวอุดมศึกษาที่มีโอกาสได้ B2B กันเป็นประจำ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนที่ผมจะมาเล่าเรื่องในวันนี้ ผมก็ได้ขออนุญาตทุกท่านแล้วว่าจะมาแนะนำตัวให้ในกิจกรรมการเสวนาวันนี้ ขอแนะนำบางท่าน เช่น</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- ท่านอาจารย์หมอจิตเจริญ ไชยาคำ เป็นอาจารย์ประจำภาควิชารังสีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ร่วมทั้งเป็นผู้ประเมินภายนอกของ สมศ. ด้วย</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- คุณบอย สหเวช เป็นเลขานุการ คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ซึ่งนำมาใช้ทำ SAR on Blog</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">จริงแล้ว bloger ชาวอุดมศึกษา ใน GotoKnow มีอีกเยอะแยะมากมายนะครับ ส่วนหนึ่งผมรู้จักกันเห็นหน้ากันจริงๆจาก UKM ส่วนหนึ่งก็ไม่เคยเห็นหน้ากัน รู้จักกันแต่ทาง B2B </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 12 (เวลา 22 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ลองมาดู blog ของผม ซึ่งผมทำห้องของผมไว้ 2 ห้องคือ งานประจำ และที่ไม่เกี่ยวกับงานประจำ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 13 (เวลา 85 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">Blog แรก คือ งานประจำเกี่ยวกับการประกันคุณภาพ ตอนนี้ก็มีอยู่ประมาณ 120 บันทึก</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ลองดูตัวอย่างบันทึกซึ่งก็จะมีอยู่หลายลักษณะ เช่น</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- เพื่อประกาศ เผยแพร่ เช่นบันทึก “รางวัลเป็นสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จ ซึ่งใครๆก็ต่างชื่นชม (นิสิตและศิษย์เก่า)” (คลิ๊กตัวอย่างหน้าเว็บ) </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- เพื่อขอคำปรึกษา เช่นบันทึก “ใบเสร็จลงทะเบียนหาย ทำอย่างไรดี?” (คลิ๊กตัวอย่างหน้าเว็บ) </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- หรือที่มักบันทึกบ่อยๆ คือ การแสดงมุมมอง แง่มุมความคิดของตัวเองเกี่ยวกับงานด้านการประกันคุณภาพ ที่ประสบพบเจออยู่ทุกๆวัน เช่นบันทึก “ข้อคิดเห็นการกำหนด ตัวบ่งชี้เชิงปริมาณ เพื่อวัดคุณภาพหน่วยงาน” หรือบันทึก “…เกาหลังให้กัน…” หลุมดำของการประเมินคุณภาพ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 15 (เวลา 29 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">นี้ก็เป็น blog อีกห้องหนึ่งที่บันทึกเรื่องจิปาถะไม่เกี่ยวกับงาน ตอนนี้ก็มีอยู่ประมาณ 20 บันทึก เป็นบันทึกที่ได้ประสบพบเจอกับตัวเองแล้วนำมาคิดต่อใส่ข้อคิดเห็นส่วนตัวลงไป เช่น</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 16 (เวลา 50 วินาที) </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="left">- บันทึก “ผมได้เป็น “เจ้าบ่าวจำเป็น” (เทคนิคการเป็นพิธีมืออาชีพ) ” (คลิ๊กตัวอย่างหน้าเว็บ) </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 17 (เวลา 30 วินาที)</p>- บันทึก “พรุ่งนี้ผมจะบวชจูง เพื่อทดแทนบุญคุณผู้ล่วงลับ” (คลิ๊กตัวอย่างหน้าเว็บ) <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 21 (เวลา 182 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ถามว่าผมหมกหมุ่นกับ GotoKnow มากไปหรือไม่ ทำให้เสียการเสียงาน ก็คงต้องบอกว่าไม่ครับ และในทางตรงกันข้ามมันสามารถพัฒนา ยกดับงานประจำของผมได้ดีขึ้นอีกระดับหนึ่ง โดยผมพยามสร้างวินัยการใช้ให้กับตัวเอง</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เช่นกิจวัตรในแต่ละวัน คือ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">1. มาถึงที่ทำงานไม่เกินประมาณ 2 โมงเช้า เปิดเข้าอ่านในบันทึกที่เกี่ยวกับงานเป็นหลัก ทักทาย แสดงความคิดเห็น พร้อมทั้งไปตอบข้อคิดเห็นจากผู้อื่นที่เข้ามาในบันทึกของผมที่เขียนทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ถึงประมาณ 2 โมงครึ่ง ก็เริ่มทำงานตามปกติ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">2. เที่ยงตรงก็ทานข้าวกล่องไป อ่านบันทึกไป เพราะปกติผมไม่ค่อยลงไปทานข้าวข้างล่าง จะฝากน้องซื้อข้างล่างตึก นานๆทีจะออกไปข้างนอกบ้าง สำหรับตอนเที่ยงนี้ ถ้างานในช่วงเช้ามีอะไรที่น่าสนใจ เป็นเคล็ด เกร็ดความรู้ก็จะบันทึกใน blog งานประจำ ถึงเวลาประมาณบ่ายโมงก็ทำงานปกติ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">3. ประมาณห้าโมงเย็นก็เริ่มเข้า G2K ช่วงนี้จะเป็นช่วงเก็บตก คือเก็บตกทั้งข้อคิดเห็นที่ให้กับบันทึกผู้อื่น ข้อคิดเห็นของผู้อื่นที่มีในบันทึกผม ที่มีมาตลอดวัน จนถึงซักหกโมงเย็นกว่าๆก็กลับบ้าน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">บางครั้งกลับไปบ้านแล้วยังมีอะไรที่คาใจ ไม่สบายใจกับคำตอบ ก็เข้าไปบันทึกไปอ่านอีกจนถึงดึกๆ</p>4. ถ้าเป็นวันหยุด อยู่บ้านไม่ได้ไปไหน ก็จะวนเวียนอยู่ใน G2K ทั้งวัน อ่านบันทึกทุกบันทึกไม่เน้นเฉพาะเจาะจง และเขียนบันทึกใน blog ที่ไม่เกี่ยวกับงานประจำ สำหรับแนวทางในการเขียนบันทึกของผม คือ <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 1in" class="MsoNormal">1. บันทึกอย่างน้อยวันทำการละ 1 บันทึก </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 1in" class="MsoNormal">2. เสนอเรื่องเล่า กิจกรรมเกี่ยวกับงานประจำ คือ การประกันคุณภาพ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 1in" class="MsoNormal">และก่อนจบในแต่บันทึกจะมีการสรุปทบทวนกิจกรรม (AAR) ข้อคิดเห็น อุปสรรค แนวทางแก้ไข หรือพัฒนาที่เกี่ยวกับงาน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 1in" class="MsoNormal">3. ยอมรับความคิดเห็นของท่านอื่น ๆ เปิดโอกาสให้ทุกคนแสดงความคิดเห็น โดยไม่ลบ และมีการโต้แย้งกันเชิงวิชาการด้วยเหตุและผลในข้อคิดเห็นที่ขัดแย้งกัน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 1in" class="MsoNormal">ผมว่าเวทีเสมือน G2K แห่งนี้ชักเริ่มเป็นส่วนหนึ่งอีกด้านของชีวิตไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน หรือเรื่องส่วนตัวก็ตาม </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 22 (เวลา 152 วินาที)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สุดท้ายได้อะไร จริงๆก็ถือว่ายังไม่สุดท้ายของผม แต่จากที่เริ่มใช้จนถึงปัจจุบันก็ปีกว่า ผมได้อะไรบ้าง </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">1. มีคนรู้จักมากขึ้นโดยเฉพาะในแวดวงของอุดมศึกษา เกิดเครือข่ายทั้งแบบที่เป็นทางการ และไม่เป็นทางการ มีการช่วยเหลือกันในด้านวิชาการ ในรูปแบบต่างๆ เช่น เมื่อ 2 เดือนที่แล้วท่านอาจารย์หมอจิตเจริญ นำทีมศูนย์บริการวิชการ มข. มาช่วยกระตุ้นกิจกรรม KM ของมหาวิทยาลัย </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">2. รู้จักรับฟังความคิดเห็นผู้อื่น ทั้งที่เห็นด้วยหรือไม่ก็ตาม ใช้เหตุและผลหักล้างกัน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">3. เกิดนิสัย AAR หรือ After Action Review กับงาน กับตัวเอง คือ มีทบทวนงานตัวเองในแต่ละวัน หาจุดดี จุดอ่อน จุดที่ต้องปรับปรุงในครั้งต่อไป พร้อมกับบันทึกใน G2K</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">4. blog หรือห้องที่นอกเหนือจากงานประจำ เจตนาจริง ก็เพื่อใช้ระบาย ใช้บ่นบาง ในสิ่งที่รู้สึกว่าขัดใจ ไม่พอใจ ไม่สบายใจ ทั้งจากงานและเรื่องส่วนตัว</p>5. สคส. ให้รางวัลที่ชื่อว่า จตุรพลัง “คุณลิขิต” ประจำเดือนกุมภาพันธ์ 50 <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สไลด์ที่ 23 (เวลา 26 วินาที)</p>
เอกสารที่ท่านอาจารย์ได้รับแจก ฉบับหนึ่งคือ “คู่มือการใช้ GotoKnow” ผมได้ขออนุญาต ท่าน ดร.อโณทัย โภคาธิกรณ์ นักเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มาแนะนำด้วย เผื่ออาจารย์บางท่านจะไปลองเข้าใช้ดู
</span></font></span>
คำเล่าต่อ
สไลด์ที่ 24 (เวลา 92 วินาที)
สุดท้ายผมต้องขอขอบพระคุณมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามอีกครั้งที่ให้โอกาสผมได้มาเล่าเรื่องในครั้งนี้ ซึ่งช่องทางที่ผมนำเสนอนี้อาจจะไม่ใช่ช่องทางที่ดีที่สุด แต่อย่างไรผมก็อยากให้ลองเข้าไปดูนะครับ
ลองใช้ดูซักระยะหนึ่งดู ถ้าใช้แล้วเกิดอาการเบื่อหน่าย ไม่เห็นผลการพัฒนาตนเองหรือหน่วยงานที่เป็นรูปธรรมอย่างที่ผมพูดแล้วก็ ผมแนะนำเลยนะครับ เลิกใช้เครื่องมือนี้ซะ หาช่องทางใหม่ดีกว่า หรือหันกลับมาทำในสิ่งที่เคยทำอยู่เป็นประจำ
แต่อย่างไรในความคิดของผมนะครับ เชื่ออย่างแน่นอนว่าต่อไปอีกไม่นานระบบ blog จะเข้ามามีผลกระทบ หรืออิทธิพลต่อเราแน่นอน ไม่ว่าจะทางใดทางหนึ่ง โดยเฉพาะเรื่องการเรียนการสอนระหว่างอาจารย์กับนักศึกษา
ดังนั้นการเตรียมการรับมือไว้ รู้จักไว้ก็คงไม่เสียหายอะไร ถึงไม่ใช้ก็ไม่เป็นไรครับ
วันนี้ผมหวังว่าท่านคณาจารย์ คงพอได้เห็นภาพของความสัมพันธ์ระหว่างการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการจัดการความรู้ ตามแนวทางของหลักการบริหารจัดการที่ดี (good governance) ในอีกมิติหนึ่งนะครับ
<p style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 0.5in" class="MsoNormal">ขอบคุณครับ </p> รวมเวลาที่ใช้ 1,407 วินาทีผู้เล่าเรื่องกัมปนาท อาชา <p> </p>
สวัสดีครับน้องแจ๊ค
เป็นอย่างไรบ้างครับ บรรยากาศในวันนี้ อย่าลืมเล่าสู่กันฟังนะครับ และรอต้อนรับ บล็อกเกอร์ หน้าใหม่ อยู่นะครับ
ขอบคุณพี่แป๊ดครับ
จากการประเมินเบื้องต้นด้วยสายตาของตัวเอง ก็ถือว่าน่าจะใช้ได้ครับ แต่ถ้าได้มีโอกาสอย่างนี้อีกซักสองสามครั้ง คงจะมั่นใจยิ่งขึ้นครับ
สำหรับคำทักทายจากมิตร g2k ทั้งหมด ผมได้สื่อสารต่อชาว มรภ.มค. แล้วครับ
ขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมครั้งนี้