อนุทิน #69451

คนรักกันนั้นง่ายกว่าชังนัก

เมื่อยามรักรสลิ้นกลืนกินหู

เวลาเดินไม่เคยตรงหากเพ่งดู

ยากเฉลยรู้ยามรักหนักเช่นไร

เมื่อมีรักทุกข์ใดหนักเบาบางได้

เมื่อมีรักใครท้วงทักชังมอดไหม้

เมื่อมีรักอดกินยังลืมลมไข้

รักใดได้เท่ารักเราเพียงเราเคียง

มีมนต์ขลังลงเสน่ห์บอกให้รู้

รักมีคู่รู้รักเขาบ่พิศเพี้ยง

สงวนคำลมลิ้นกลืนกินเกลี้ยง

รักใดเที่ยงเท่ารักเราที่ตัวเป็น

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)