อนุทิน #61637

       ผ่านวันที่วุ่นวาย จนมีเวลามานั่งทบทวนว่าตัวเองหลงลืมอะไรไปบางอย่าง หนึ่งก็คือการบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ จนวันนี้ วันที่อยู่ภายใต้ร่มกาสาวพัตร เป็นวันที่ 3 แล้ว จึงขอมาบันทึกไว้ว่า ณ เวลานี้ รู้สึกดีและปลอดโปร่ง เย็นกายและเย็นใจ ยิ่งขณะที่เสร็จจากการทำสมาธิอุทิศบุญกุศลให้กับทุกคนแล้วยิ่งรู้สึกอิ่มกับการกระทำในครั้งนี้...

       วันนี้แม้ว่าจะเตรียมตัวมาอย่างไรก็ตาม แม้จะเคยบอกไว้ว่าจะรีบทำภาระกิจนี้เพื่อพ่อลุงให้เร็วที่สุดแล้ว แต่ สุดท้ายก็ทำได้เพียงแค่ อุทิศกุศลที่ทำทั้งหมดให้ท่านได้สู่สุคติเท่านั้น เพราะเวลาไม่เคยรออะไรเลย และความตายก็ไม่เคยคอยใครเช่นกัน...

       จึงอยากให้เป็นอุทธาหรณ์ไว้ว่า หากคิดจะทำอะไรให้คนที่เรารักแล้วขอให้ทำเลย อย่าได้รอคอยเวลาหรืออะไรอีก เพราะนั่นหมายถึงความประมาทที่เราไม่อาจจะรู้ตัวเลย

เขียน:

ความเห็น (0)