อนุทิน #5264

" สงสารตัวเอง คว้างเคว้ง ชะมัด
รักสนุก ทุกข์ถนัด ปัญหา ผลัด มาประดัง
ชอบเล่นกับไฟ หลงว่าให้ไออุ่น
พอไฟไหม้ ใจเป็นจุล ก็หันหุน เพ้อคลั่ง
นอนครางฮือฮือ  รอวันรื้อฟื้นไข้
โอ้ว่าใครหนอใคร จะเข้าใจ ฉันมั่ง
แม่คุณเอ๋ย แม่คุณ ช่างไร้การุณ ต่อฉัน
ชาติหน้า อย่าพบกัน กรวดน้ำคว่ำขัน ชิงชัง..."

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)