อนุทิน #41206

กว่าจะรู้..

กว่าจะรู้จักชีวิต

ว่ามีกายมีจิตผสมผสาน

กว่าจะถอดถอนจิตจากอุปาทาน

ก็ซมซานด้วยตีนกา  เหยียบตาเอา

กว่าจะรู้..ว่าไม่รู้

หลังก็คู้  ตาก็มัว หัวก็ขาว

กว่าใจจะหายมัวเมา

ฟันก็กลับบ้านเก่า

เหลือแต่เหงือกแดงแดง (แดงจริงอะป่าว..อิอิ)

 

เขียน:

ความเห็น (0)