อนุทิน #32710

บันทึกนี้เองที่ช่วยให้การเขียนบันทึกของฉันมีชีวิต โลดแล่นในโลกแห่งการเรียนรูแบบสบายยยย  สบาย ไปอย่างมีความสุข โดยเฉพาะเด็กน้อยทีเรียนรู้นอกตำราหลังจากเรียนภาษาอังกฤษจบไปแล้วในแต่ละชั่วโมง ฉันพบว่าเด็กป5 คนหนึ่งอ่านหนังสือพอออก เขียนหนังสือสะกดคำผิด แต่มีความสามารถใช้คอมได้นำหน้าครูอีกหลายคนในโรงเรียนของฉัน ใครว่าเด็กอ่านไม่ออก เรียนรู้สาระความรู้ในชั้นเรียนแบบไม่เอาไหน กลับเรียนรู้การใช้คอม และเขียนบล็อกได้อิอิ   ฉันทำสำเร็จแล้ว โอ้..พระเจ้า..คุณทำได้ นี่เป็นเพราะฉันเองก็ได้รับโอกาสนี้จากgotoknowเช่นเดียวกัน แม้มันจะไร้ระเบียบ แต่ฉันก็ไปถึงจุดหมายที่ฉันปราถนา 55+นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของฉัน ส่วนหนึ่งที่เป็นกำลังใจและทำให้ฉันเก่งขึ้น อิอิ

http://gotoknow.org/blog/katti/199894

ยังอีกท่านหนึ่งที่คอยดูแลฉันเพราะฉันสมัครเรียนรู้ทางออนไลน์กับเขา น้องดร.ขจิต ไงเป็นไมเดอริ่ง เอ๋ย..ไม่ใช่ เป็นต้นแบบแห่งฝันให้เด็กๆเชียวนะ

อีกครูธนิตย์ เพื่อนทางไกลที่ทำให้เด็กๆชอบวิทย์และขอมาใช้คอมในห้องsound lab

ใครจะรู้บ้างว่า โลกไร้ระเบียบของฉันได้ร่วมแก้ปัญหาให้กับการศึกษาของชาติอย่างไร้ระเบียบเข้าให้แล้ว ไชโย..555+

 ฉันย้อนกลับมาดูอนุทินตัวเองอีกครั้งในวันอาทิตย์ที่22กุมภาพัธ์ 2552 หลังจากที่ฉันใช้เวลาหมดไปกับการร่วมงานฌาปนกิจศพเพื่อนคณู พี่สาวผู้น่ารักและได้จากชีวิตบนโลกใบนี้ไปแล้ว เมื่อวันที่14กุมภาพันธ์ 2552 ขอดวงวิญญาณของพี่จงไปสู๋สุขคติ พบทางแห่งนิพพานดั่งใจหวัง

วันนี้จึงรูhสึกโล่งที่ภารกิจนั้นเสร็จสิ้นลง และฉันก็นึกถึงเด็กน้อยอีกจำนวนมาก เมื่อสายตาพลันไปเจอภาพนี้

ภาพจาก

จินตนา คงเหมือนเพชร ในบันทึกของคุณเอก

http://gotoknow.org/blog/fortune/238895 มะเร็งที่ทุกคนควรอ่าน ขอบคุณทั้งสองท่านที่ทำให้ได้คิดค่ะ
เออมันได้อารมณ์ขัน และเกิดความคิดเรื่องการเรียนรู้ของเด็กน้อย    โลกของฉันบรรเจิดเสมอเมื่อฉันสัมผัสกับ Gotoknow

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)