อนุทิน #30615

หมอครับ ผมขอกลับบ้านครับ  เพราะว่าที่บ้านไม่มีใครอยู่  ข้าวสารถูกขโมย  ไก่ถูกขโมย

...เป็นคำพูดที่ผมรู้สึกอึ้งและสะดุ้งที่สุดเช้านนี้......

คนไข้ท่านนี้มารักษาด้วยปัญหาติดสุราเรื้อรัง  หลายคนอาจจะไม่สนใจ  ปล่อยผ่าน  หรือตีตราว่าขี้เหล้า  รักษาอย่างไรก็ไม่หายหรอก  มันต้องกลับมากินอีก

แต่ผมแค่ทำตามความเชื่อที่ว่าทุกคนคงไม่อยากติดเหล้า  ถ้าเขารู้ เข้าใจและสบายดี.... 

ผมจึงรับตัวเขาไว้

รักษาตามแนวทางการรักษา 7 วันก็เริ่มดีขึ้น  อย่างน้อยตับก็ได้พักบ้าง

สิ่งที่เขาบอกวันนี้ทำให้ผมเสณ้านิดๆ  และต้องให้เขากลับบ้าน

 

การพูดคุยกันวันนี้ทำให้เรารู้ว่า  เขาอยู่คนเดียว  รับจ้างไปวันๆ  ไม่มีญาติ

ผมถามว่า... ตอนนี้มีเงินติดตัวเท่าไหร่ครับ

...ผมมีอยู่ 7.. บาทครับหมอ...

  อึ้งมากเหมือนกันครับ(คิดในใจถ้าเรามี 7 บาท เราจะเป็นอย่างไรนะ)

  ...

  ..ก็คุยกันไม่อยากให้เขากิน  ให้เขาตั้งต้นใหม่  เลิกให้ได้  และมาตามนัด

 

  7 บาทก็มีชีวิตได้  แล้วก็ถามตนเองว่าจะเอาอะไรมากมาย........

เขียน:

ความเห็น (0)