อนุทิน #141675


โดดเด่ี่ยว เดียวดาย อยู่ชายหาด

คลื่นซัดสาด ผ่านเวลา มานานเนิ่น

ทั้งพายุ ทั้งเกลียวคลื่น ยืนเผชิญ

ไม่นานเกิน คงสลาย ไปตามกาล

เขียน:

ความเห็น (3)

โอ …. ท่าจะเหนื่อย

ทั้งเหนื่อย ทั้งเมื่อยล่ะจ้ะ คุณหมอธิ ๕๕๕๕