อนุทิน #137816

สรุปบทเรียนการเรียนรู้โลกและชีวิต (ก.ย. ๕๗)

♣ งานรวมรุ่นศิษย์เก่าม.ปลาย จังหวะชีวิตให้คลี่คลายปมชีวิต ที่ฝังใจในวัยเรียนสำเร็จ

♣ พร้อมเปิดตัวเผชิญความเป็นจริง เห็นพัฒนาการ กล้าถ่ายรูปกับเพื่อนๆ อย่างไม่เคอะเขิน

♣ ปม อันเป็นที่สะดุด ที่สุดของห้อง จนที่สุด ผิวเข้มที่สุด ตัวเล็กที่สุด (เก็บตัวสุดๆ)

♣ ปมความรู้สึกกลัว(ไร้ตัวตน) + ความรู้สึกผิด (ลึกๆ ไม่ได้สร้างชื่อเสียงให้โรงเรียน) เริ่มคลี่คลาย

♣ ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ช่วยกันประกาศหาตัว ตามหาตัวจนเจอ ขอบคุณทุกอ้อมแขนอันเปี่ยมไมตรีจิตยิ่ง

♣ ขอบคุณชะตากรรม ขอบคุณทุกตัวตนบุคคล ทุกปรากฏการณ์ ที่ร่วมสังเคราะห์บทเรียนทุกแง่มุม


เขียน:

ความเห็น (2)

โห …. เข้าใจตัวเองขนาดนี้ ที่เหลือของชีวิตก็เบาสบายแล้วล่ะนะคะ ^_,^

แบกไว้ก็ไม่มีใครหนักด้วยหรอก ใช่ไหมคะ

โอ๊…คุณหมออ้อ ธิรัมภา หมุดตรึงใจ ให้วน ไม่ไปไม่มาอะค่ะ กว่าชิ้นส่วนจิ๊กซอว์เหตุที่แท้จะปรากฏ ก็หัวทิ่มหัวตำเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ